هزینه گزاف مبارزه با فساد؛ نگاهی به فیلم کارواش در جشنواره فجر
فیلم کارواش به کارگردانی احمد مرادپور در چهلودومین جشنواره فجر به بررسی پیچیدگیهای فساد مالی و هزینههای سنگین مقابله با آن میپردازد؛ نگاهی انتقادی به شفافیت و نقش مأموران مالیات در ایران.
کارواش؛ نمایی از فساد مالی در سینمای ایران
فیلم کارواش به کارگردانی احمد مرادپور در جشنواره چهلودومین فجر به تصویر کشیدن چرخه پیچیده فساد مالی میپردازد. این اثر از معدود فیلمهای ایرانی است که به موضوع پولشویی و فرایندهای مالیگریزی پرداخته و سعی دارد مخاطب را به تفکر درباره هزینههای انسانی و اجتماعی مبارزه با فساد وا دارد.
روایت و ساختار فیلم
در این فیلم، محور اصلی داستان یک مأمور مالیات زن است که با کشف فرار مالیاتی یک شرکت پتروشیمی، به شبکهای وسیع از پولشویی در شرکتهای تراستی میپیوندد. پس از کشته شدن این مأمور، همکار دیگری به نام کاوه (با بازی امیر آقایی) مأموریت جدیتری برای دستگیری باند فساد بر عهده میگیرد. روایت بهصورت معماگونه پیش میرود و تلاش میکند چرخهای از تخلفات را که توسط ضعف قوانین و شفافیت ناکافی ایجاد میشود، نشان دهد.
شخصیتها و بازیگران
- امیر آقایی در نقش کاوه، مأمور مالیات مصمم و زخمی.
- پانتهآ پناهیها بهعنوان پری، مأمور مالیات سرسخت.
- حسین مهری و دیگر اعضای تیم بازیگری که نقشهای متنوعی از مأموران تا متخلفین را ایفا میکنند.
نقد و واکنشها
نقادان فیلم به توانایی سازندگان در ترسیم «چرخه» فساد و عدم ارائه راهحل مستقیم اشاره کردهاند؛ اما این عدم راهحل خود، مخاطب را درگیر یک بازی معماگونه میکند که بازتابی از وضعیت واقعی جامعه است. برخی از دیدگاهای انتقادی میگویند که فیلم میتوانست با جزئیات بیشتر به نقش فناوریهای الکترونیکی در مبارزه با فساد بپردازد.
- قابلیتپذیری: فیلم با ترکیب تحقیقات دو ساله اقتصاددانان، حقوقدانان و قضات، به دقت به جزئیات میپردازد.
- نوآوری: رویکرد فرایندمحور بهجای قهرمانمحور، در سینمای ایران کمرنگ است.
- شکست: برخی صحنهها بهدلیل سادگی بیش از حد یا گنگ بودن، ممکن است برای مخاطب واضح نباشند.
“فیلم کارواش با نشان دادن هزینههای گزاف انسانی در مبارزه با فساد، حقیقتی تلخ اما ضروری را بازگو میکند.”
“اگر شفافیت در نظام مالی و اداری تقویت شود، امکان مخفیماندن پولشویی و فساد بهسختی ممکن است.”
در خاتمه، کارواش نه تنها بهعنوان یک اثر هنری بلکه بهعنوان یک سند اجتماعی میتواند بهسختی چشماندازهای فساد را در ایران بازنمایی کند و مخاطبان را به تفکر درباره ساختارهای ناتوان و نیاز به تحول ترغیب نماید.
