راز ولنتاین؛ جشن عشق یا وسواس فکریِ قرن نوزدهمیها؟
هنگامی که چاوسر در آثار خود از فصل جفتگیریِ پرندگان در آغاز بهار سخن گفت، این زمانبندی طبق تقویم قرون وسطایی با روز سن ولنتاین همزمان بود.
راز ولنتاین: ریشههای تاریخی و فرهنگی
در طول قرنهای میانی، ولنتاین ابتدا به عنوان یک عید کاتولیک برای بزرگداشت شاهدِ مسیحیٔ نامدار در ۱۴ فوریه شناخته میشد. تحقیقگران چون الیزابت وایت نلسون نشان میدهند که این تاریخ با فصل جفتگیری پرندگان در تقویم قرون وسطایی همزمان بوده و شاید اولین بذر جشن عمومی عشق در انگلستان میانه قرن هفدهم نهفته باشد. با گذشت زمان، مراسم روز ولنتاین از یک مراسم دینی به یک رسم عامیانه تبدیل شد؛ مردان و زنان از طریق قرعهکشیهای تصادفی همسر خود را انتخاب میکردند و این کار به عنوان نشانهای برای ازدواج آینده تلقی میشد. در قرن نوزدهم، وسواس فکری پژوهشگران انگلیسی و آمریکایی موجب شد تا ریشههای این جشن بهدقت زیر سؤال برده شود و نظریههای متعددی از ارتباط با جشن رومی «لوپرکالیا» تا تأثیر تقویم کلیسا مطرح گردید.
- ریشهبرداری در عید کاتولیک قدیس ولنتاین (۱۴۰۲)
- ظهور مراسم عامیانه در انگلستان میانه قرن هفدهم
- قرعهکشیهای همسریابی بهعنوان نماد عشق
- تدوین نظریههای قرن نوزدهم پیرامون «وسواس فکری»
- ارتباط نسبی با جشن باستانی لوپرکالیا
“بهنوعی، منشأ روز ولنتاین بیش از هر چیز، وسواس فکریِ قرن نوزدهمیها بوده است.” – الیزابت وایت نلسون “پاسخ کوتاه این است که واقعاً نمیدانیم؛ پاسخ مفصلتر این است که مجموعهای از نظریههای گوناگون وجود دارد.” – الیزابت وایت نلسون
در انتها میتوان گفت که ولنتاین ترکیبی از عید مذهبی، جشن بهاری کهن و تلاشهای علمی برای تبیین ریشههای آن است و همچنان به عنوان نماد عشق مدرن در فرهنگهای مختلف زنده میماند.
