ترک خوردن ستون دفاعی پرسپولیس و زنگ خطر برای قهرمانی

فروپاشی ساختار دفاعی پرسپولیس؛ بحران در تیم قهرمان

وضعیت دفاعی پرسپولیس پس از دوران اوج ابتدایی فصل دچار یک افت شدید و نگران‌کننده شده است. این تیم که در نیم‌فصل اول با دریافت تنها ۷ گل، نمادی از انسجام تاکتیکی و استحکام خط عقب بود، اکنون در فاصله تنها پنج هفته، به همان میزان گل خورده است. این آمار نشان می‌دهد که بحران صرفاً مربوط به چند نتیجه ضعیف نیست، بلکه ریشه در فروپاشی ساختار دفاعی تیم دارد که همواره “ستون اصلی” موفقیت‌های پرسپولیس بوده است. تیمی که فلسفه قهرمانی‌اش بر پایه «اول گل نخورد» بنا شده بود، اکنون با افزایش فاصله بین خطوط، کاهش هماهنگی بین مدافعان و از دست دادن فشار مؤثر روی توپ، امنیت گذشته را در عقب زمین از دست داده است.

اوسمار لوس ویرا و کادر فنی او با دو برد و سه شکست در پنج بازی اخیر، با زنگ خطر جدی مواجه شده‌اند. در فوتبال، ثبات دفاعی مترادف با هویت تیمی است؛ زمانی که این ثبات از بین می‌رود، کنترل بازی سخت‌تر شده و تیم به‌طور مداوم در آستانه دریافت گل قرار می‌گیرد. این وضعیت فرسایشی می‌تواند پرسپولیس را نه تنها از کورس قهرمانی دور کند، بلکه بقای آن‌ها در کسب سهمیه معتبر لیگ برتر را نیز به خطر اندازد.

• تضاد آماری: دریافت تعداد گل‌های نیم‌فصل دوم (۷ گل) در مدت زمان بسیار کوتاه‌تر نسبت به نیم‌فصل اول، نشان‌دهنده یک مشکل سیستمی است.
• از دست رفتن هویت: تمرکز بر بازی دفاعی و کنترل ریتم مسابقه که مشخصه اصلی تیم بود، جای خود را به آشفتگی تاکتیکی داده است.
• فشار روانی: امنیت دفاعی، اعتماد به نفس کل تیم را فراهم می‌کند؛ از دست رفتن این امنیت، فشار مضاعفی بر سایر بازیکنان وارد می‌آورد.
• اهمیت ترمیم سریع: کادر فنی باید به‌سرعت این شکاف تاکتیکی را ترمیم کند تا فرصت از دست نرفته باشد.

“واقعیت این روزهای پرسپولیس، تیمی است که بیش از هر زمان دیگری، از هویت دفاعی‌اش فاصله گرفته است.”

“اگر کادر فنی نتواند به‌سرعت این شکاف را ترمیم کند، ادامه فصل برای پرسپولیس چیزی جز یک مسیر پرتنش و فرسایشی نخواهد بود.”

در نهایت، برای بازگشت پرسپولیس به مسیر قهرمانی، ثبت کلین شیت و بازگرداندن استحکام دفاعی اولویت مطلق است. جدول نتایج اکنون بازتابی از این ضعف بنیادین است و تنها با اصلاح نقاط ضعف دفاعی است که امیدها برای بالای جدول بودن زنده خواهد ماند.