اظهارات مهدی رحمتی: مشکلات استقلال از جدایی فرهاد مجیدی آغاز شد
مهدی رحمتی، کاپیتان اسبق استقلال، پس از شکست این تیم در دربی بهمن ۹۰ تأکید کرد که لگد زدن به استقلال در شرایط فعلی هنر نیست و مشکلات از زمان رفتن مجیدی شروع شد.
تحلیل مصاحبه قدیمی مهدی رحمتی با خبرورزشی
این متن بازخوانی بخشی از مصاحبه مهدی رحمتی، دروازهبان و کاپیتان اسبق تیم فوتبال استقلال، است که در بهمن ماه ۱۳۹۰ انجام شده است. رحمتی در این مصاحبه به تحلیل وضعیت تیم پس از شکست در دربی و همچنین دلایل مشکلات استقلال در آن مقطع اشاره میکند. نکته کلیدی اظهارات او این است که معتقد بود مشکلات تیم از زمان جدایی فرهاد مجیدی و پیوستن او به لیگ ستارگان قطر (تیم الغرافه) آغاز شده است. وی با اشاره به شرایط سخت آغاز فعالیت خود در فوتبال، جایی که پدرش کارگر ساده بود و او با وسایل اندک تمرین میکرد، بر اهمیت تلاش و جنگیدن در برابر چالشها تأکید میکند.
انتقاد از انتقادکنندگان و حمایت از استقلال
رحمتی به صراحت بیان میکند که در شرایط ضعف و باخت تیم، مورد هجمه قرار گرفتن کار آسانی است و این را هنر نمیداند. او میگوید: “اگر بتوانی با کسی که بالاتر از تو قرار دارد بجنگی، بزرگ خواهی شد ولی لگد زدن به کسی که خودش روی زمین افتاده که هنر نیست. الان استقلال دربی را باخته و خیلیها این تیم را میزنند ولی لگد زدن به این استقلال هنر نیست.” این کنایه مستقیمی به افرادی است که در زمان اوجگیری تیم سکوت کرده بودند اما پس از شکست شروع به انتقاد شدید کردند.
- رحمتی معتقد است مشکلات استقلال از زمان جدایی فرهاد مجیدی آغاز شد.
- او تجربه شخصی خود از فقر و تلاش در کودکی را برای نشان دادن اهمیت جنگیدن در مسیر موفقیت بیان میکند.
- لگد زدن به تیمی که در حال حاضر شکست خورده است را “هنر” نمیداند.
- او مخالف حضور دو دروازهبان همسطح در یک تیم است؛ زیرا معتقد است به هر دو بازیکن لطمه میزند.
- شایعات پیوستن به پرسپولیس در آن زمان را به شدت تکذیب میکند.
«اصلا اهل بهانه گرفتن نیستم اما مشکلات استقلال از زمانی شروع شد که فرهاد مجیدی تصمیم به جدایی گرفت و راهی لیگ ستارگان قطر شد.»
جمعبندی
این بازخوانی نشان میدهد که دغدغههای مدیریتی و فنی در باشگاه استقلال سابقهای طولانی دارد و مسائل مربوط به جدایی ستارگان و انتقاد از شرایط تیم، مفاهیمی ثابت برای هواداران و بازیکنان سابق بوده است. تأکید رحمتی بر ارزش مبارزه به جای سرزنش در ضعف، یکی از نکات برجسته این گفتگوی قدیمی است.


