زایندهرود: حافظه جمعی اصفهان از بازی کودکان تا آیینهای مذهبی
خشکی زایندهرود نه تنها تهدید زیستمحیطی بلکه بحران هویت فرهنگی اصفهان است. مردمی که خاطرات کودکی، آیینهای مذهبی و زندگی روزمره خود را با این رود پیوند دادهاند، همچنان امید به احیای آن دارند.
زایندهرود: قلب تپنده فرهنگ و هویت اصفهان
زایندهرود که از دیرباز شاهرگ حیاتی اصفهان محسوب میشده، امروز با خشکی مواجه شده و این پدیده تنها یک بحران زیستمحیطی نیست بلکه تهدیدی برای هویت فرهنگی شهر است. این رودخانه در طول قرنها بستر شکلگیری آیینهای مذهبی، مراسم نوروزی، فعالیتهای هنری و زندگی اجتماعی مردم اصفهان بوده است.
- خاطرات کودکی کنار رودخانه با بازیهای محلی و شنا در آب
- الهامبخش هنرمندان برای خلق آثار نقاشی، شعر و موسیقی
- محل برگزاری آیینهای عاشورایی و مراسم مذهبی بر روی پلهای تاریخی
- منبع معیشت کشاورزان که اکنون با خشکی آن زمینها بیآب ماندهاند
- فضای آموزشی برای دانشآموزان که امروز با فقدان طبیعت زنده مواجهند
سیدمحمد ساعتچیان میگوید: "زایندهرود فقط آب نبود، هویت ما بود" زهرا معین هنرمند نقاش بیان میکند: "وقتی رودخانه پرآب بود، روح شهر زنده میشد"
احیای زایندهرود نیازمند مدیریت پایدار منابع آبی و مشارکت عمومی است. مردم اصفهان با شعار "زایندهرود را زنده، کامل و همیشه جاری میخواهیم" امیدوارانه برای بازگشت زندگی به این رود تاریخی تلاش میکنند.
