دانشکدههای اقماری زیر تیغ نقد؛ پروژه عدالت آموزشی یا خطای راهبردی؟!
دانشکدههای اقماری همدان با وعده عدالت آموزشی شکل گرفتند اما به بحران در آموزش عالی استان انجامیدهاند. بررسی مشکلات کیفیت آموزشی، نبود اساتید تماموقت و چالشهای فرهنگی در این مراکز.
دانشکدههای اقماری و چالشهای عدالت آموزشی
دانشگاههای اقماری استان همدان که با شعار گسترش عدالت آموزشی ایجاد شدند، امروز با بحرانهای متعددی روبرو هستند. این مراکز آموزشی که با هدف تسهیل تحصیل برای دانشجویان محلی شکل گرفتند، اکنون با مشکلات ساختاری، فرهنگی و کیفی جدی مواجه شدهاند. توسعه بدون آیندهنگری و عدم توجه به پیوست فرهنگی از مهمترین عوامل ایجاد این بحرانها محسوب میشوند.
- فقدان استانداردهای کیفی در آموزش
- کمبود اساتید تماموقت و استفاده از حقالتدریسها
- اختلافات فرهنگی بین دانشجویان بومی و غیربومی
- عدم تطبیق ماموریتهای منطقهای با نیازهای محلی
- نیاز به بازتعریف نقشها و تغییر کاربری
«هیچ توسعهای بدون چشمانداز معنا ندارد. ما باید توسعه دانشگاهی را بر مبنای برنامههای پنجساله، دهساله و بیستساله پیش ببریم» «حدود ۹۸ درصد دانشگاههای ایران از نظر کیفیت و مأموریت در وضعیت نامطلوب قرار دارند»
برای حل این معضل، کارشناسان تحول ساختاری و تغییر مأموریت این مراکز را پیشنهاد میدهند. این گزارش نشان میدهد که عدالت آموزشی تنها با شعار محقق نمیشود و نیازمند برنامهریزی دقیق و توجه به نیازهای منطقهای است.
