رونمایی از کتاب «برف کهنه، برف نو» اثر مجید قیصری در اصفهان
مراسم رونمایی از مجموعه داستان کوتاه «برف کهنه، برف نو» در شهر کتاب اردیبهشت اصفهان برگزار شد. نویسندگان و منتقدان به تحلیل جهان انسانی و تجربه زیسته مجید قیصری پرداختند.

رونمایی از مجموعه داستان «برف کهنه، برف نو»
مراسم رونمایی از مجموعه داستان کوتاه «برف کهنه، برف نو» اثر مجید قیصری در شهر کتاب اردیبهشت اصفهان برگزار شد. این نشست با حضور نویسندگان و منتقدان برجستهای مانند رامبد خانلری، محمداسماعیل حاجیعلیان و سعید محسنی همراه بود و فرصتی برای تحلیل جهان داستانی قیصری فراهم آورد.
قیصری در سخنان خود به ریشههای شکلگیری داستانها اشاره کرد و گفت: «کوچه هلند و کوچههای مشابه آن با نامهایی که رگههایی از فرهنگهای مختلف را در خود دارند، به مرور به منبع الهام تبدیل شدند.» وی افزود که زندگی در تهران و مشاهده لحظههای روزمره پایه شخصیتها و موقعیتهای داستانی او بوده است.
ویژگیهای روایی داستانها
- زبان موقعیت: قیصری تأکید کرد که زبان موقعیت، نه شرح و توضیح، بار روایت را به دوش میکشد.
- فاصلهگذاری: تغییر مکان و فاصلهها ریتم داستان را تعیین میکند و همراهی خواننده با تجربه روانی شخصیتها را ممکن میسازد.
- تجربه زیسته: نویسنده از خاطرات و مواجهه با فقدان در لایههای زیرین داستانها بهره برده است.
دیدگاه منتقدان
رامبد خانلری درباره صداقت روایی داستانها گفت: «رابطه میان نویسنده و شخصیتها شبیه نسبت پدر و فرزند است و بر پایه نگرانی، نظارت و صداقت شکل میگیرد.»
محمداسماعیل حاجیعلیان نیز به نگاه انسانی قیصری اشاره کرد و اظهار داشت: «نگاه قیصری به مهاجرت و تجربه انسانی، حتی در داستانهای جنگ، بدون برخورد ایدئولوژیک، چهره انسانی شخصیتها را برجسته میکند.»
قیصری: «ادبیات تمرینی برای دیدن دقیقتر جهان است. یک صدا، یک پر، یک مکالمه کوتاه میتواند جهان تازهای بسازد.»
خانلری: «مجموعه داستانی قیصری را میتوان داستان مهاجرت درونی انسان توصیف کرد که بازگشت از زندگی به جنگ، سایهای دائمی بر روابط انسانی میاندازد.»
در پایان، سعید محسنی درباره اقتباس داستانها گفت که این آثار به دلیل ساختار واگرا قابلیت تبدیل مستقیم به فیلمنامه را ندارند، اما برای آموزش داستان کوتاه بسیار ارزشمندند. این مراسم نشان داد که ادبیات داستانی معاصر همچنان میتواند جهانهای انسانی را با صداقت روایت کند.




