جاهد: سینمای مستقل جنگی ایدئولوژیک برای اصالت است
پژوهشگر سینما در کارگاهی در شیراز تأکید کرد که سینمای مستقل یک موضعگیری فلسفی و اخلاقی علیه جریان غالب است و امروز با خطر تبدیل شدن به ابزار جشنوارههای بینالمللی مواجه شده است.
سینمای مستقل: مقاومت فرهنگی در برابر جریان مسلط
پرویز جاهد، پژوهشگر سینما، در کارگاهی با عنوان «سینمای مستقل و شاعرانه در ایران و جهان» در شیراز، سینمای مستقل را نه یک سبک، بلکه یک «موضعگیری فلسفی و اخلاقی» علیه جریان غالب سینمایی دانست. وی تأکید کرد که اگرچه این ژانر در ابتدا تلاشی برای فرار از چنگال سرمایه بود، امروز تهدید شده است که به ابزار جشنوارههای بینالمللی تبدیل شود و هویت مقاومت فرهنگی خود را از دست بدهد.
- سینمای مستقل بهعنوان شکلی از مقاومت فرهنگی در برابر جریان مسلط سینمایی شکل گرفت
- این رویکرد اولین بار در غرب و توسط فیلمسازانی مانند جان کاساوتیس در دهه ۶۰ میلادی معرفی شد
- مسئله اصلی در ایران تعریف نادرست سینمای مستقل و استفاده تجاری از این برچسب است
- ویژگیهای سینمای مستقل شامل واقعگرایی، روایتهای آوانگارد و غیبت ستارهسالاری است
- سینمای مستقل در ایران با چالشهایی مانند سانسور و محدودیتهای پخش مواجه است
«سینمای مستقل تنها یک مسئله بودجهای نیست، بلکه یک موضعگیری زیباییشناختی و فلسفی است»
«فیلمساز مستقل واقعی کسی است که برای حفظ صدای منحصربهفرد خود میجنگد، نه صرفاً برای تأمین بودجه»
جاهد هشدار داد که امروز بسیاری از فیلمهایی که ادعای استقلال دارند، اصالت خود را از دست داده و تابع سیاستهای دلالان جشنوارههای بینالمللی شدهاند. وی بر ضرورت حفظ استقلال هنری و جدایی از سیستم غالب تأکید کرد.
