ورود آلودگی هوای تهران به مرحلهای چندلایه و پیچیده
نتایج ۱۰ مطالعه علمی نشان میدهد آلودگی هوای تهران نهتنها کاهش نداشته بلکه ابعاد تازهای مانند توزیع عمودی ذرات، نقش ازن و چالشهای سیاستگذاری برجستهتر شده است.
وضعیت پیچیده آلودگی هوای تهران
نتایج ۱۰ مطالعه علمی و سیاستی منتشرشده در فاصله سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ نشان میدهد که روند آلودگی هوا در تهران نهتنها کاهش قابلتوجهی نداشته، بلکه ابعاد تازهای از آن برجستهتر شده است. این مطالعات که دادههای کیفیت هوای تهران را در بازه ۲۰ ساله تحلیل کردهاند، تصویری جامع و چندبعدی از وضعیت آلودگی ارائه میدهند.
یافتههای کلیدی پژوهشها
- ذرات معلق PM۲.۵ و PM۱۰ همچنان بیشترین سهم را در کاهش کیفیت هوا دارند
- تحلیلهای سلامتمحور نشان میدهد قرارگیری طولانیمدت در معرض آلایندهها بیماریهای قلبی و تنفسی را تشدید میکند
- توزیع عمودی ذرات در ارتفاعات مختلف شهری الگوهای متفاوتی دارد
- آلایندههای ثانویه مانند ازن نقش فزایندهای در روزهای هوای نامطلوب دارند
- مدلهای یادگیری ماشین مانند LSTM توانایی بیشتری در پیشبینی آلودگی نشان دادهاند
"آلودگی هوا در تهران ماهیتی پایدار، ساختاری و در برخی حوزهها پیچیدهتر از گذشته دارد"
"اجرای قانون هوای پاک در برخی بخشها با چالشهایی مواجه بوده است"
پژوهشها تأکید دارند که ترکیب مدلهای پیشرفته پیشبینی، تحلیلهای سلامتمحور، سنجش عمودی آلایندهها و بازنگری در سیاستهای اجرایی، مسیر واقعبینانهتری برای مدیریت بحران آلودگی هوا فراهم میکند.
