منظور از لعنهای پایانی زیارت عاشورا چه کسانی هستند؟
پاسخ به سوال رایج درباره افراد نامشخصی که در فراز پایانی زیارت عاشورا لعن شدهاند، با استناد به روایات شیخ طوسی و کتب معتبر شیعی.
منظور از لعنهای پایانی زیارت عاشورا
زیارت عاشورا یکی از مهمترین زیارات در فرهنگ شیعی است که هم به صورت حضوری در کربلا و هم از راه دور خوانده میشود. در پایان این زیارت، عبارتی وجود دارد که در آن از چهار فرد بدون نام یاد شده و لعن میگردد. این سوال برای بسیاری از زائران مطرح است که منظور از این افراد چه کسانی است.
- طبق روایت شیخ طوسی، منظور از این چهار شخص عبارت است از: هابیل (قاتل قابیل)، قیدار (پیکننده شتر صالح)، قاتل یحیی بن زکریا، و ابن ملجم (قاتل امام علی علیهالسلام)
- پس از این چهار نفر، لعن بر یزید و قاتلان امام حسین علیهالسلام نیز وارد شده است
- بین نسخههای مختلف زیارت عاشورا در کتب «کامل الزیارات» و «مصباح المتهجد» تفاوتهای جزئی وجود دارد
- زیارت عاشورا تنها یک متن نیست، بلکه تجدید عهد با آرمانهای کربلا است
- این زیارت پاسخی به ندای «هَلْ مِنْ نَاصِرٍ یَنْصُرُنِی» امام حسین محسوب میشود
شیخ طوسی در پاسخ به خلیفه عباسی گفت: «اولی هابیل است که قابیل را به ناحق کشت. دوم قیدار پیکننده شتر صالح است. سوم قاتل یحیی بن زکریا است. چهارم ابن ملجم قاتل علی بن ابی طالب است.»
سید بن طاووس اشاره کرده که در برخی نسخها، دو فصل پایانی که صد بار تکرار میشوند وجود ندارد.
زیارت عاشورا فرصتی برای پیوند روحی با امام حسین و اعلام وفاداری به مکتب توحید و عدالت است. فهم دقیق معانی این زیارت، از جمله منظور از لعنهای پایانی، باعث عمقبخشیدن به این ارتباط معنوی میشود.
