چاقوسازی ۲۰۰ ساله حسنرباط؛ هنری که با چکش و کوره زنده است
چاقوسازی سنتی در روستای حسنرباط میمه با ۲۰۰ سال قدمت، همچنان به شیوه دستی و با ابزارهای سنتی ادامه دارد. این هنر اصیل که از نسلهای گذشته به ارث رسیده، با چالشهای حفظ و انتقال به نسل جوان روبرو است.

چاقوسازی سنتی حسنرباط؛ میراث ۲۰۰ ساله
روستای حسنرباط میمه در استان اصفهان، میزبان یکی از قدیمی ترین صنایع دستی ایران با قدمتی نزدیک به ۲۰۰ سال است. چاقوسازی در این روستا نه تنها یک حرفه، بلکه هویت فرهنگی و میراث نسلبهنسل محسوب میشود که امروزه با دستان هنرمندانی مانند علی جباری و محمد جباری زنده نگه داشته شده است. این هنر اصیل تماماً به صورت دستی و با استفاده از کوره، چکش و مواد اولیه طبیعی مانند شاخ گوسفند تولید میشود.
- فرآیند ساخت کاملاً دستی بوده و از آهن خام شروع میشود
- استفاده از شاخ گوسفند برای دستههای مقاوم و زیبا
- کیفیت بالا در برندگی و دوام قابل رقابت با برندهای ملی
- انتقال مهارتها به صورت سینهبهسینه و بدون آموزش رسمی
- چالشهای اصلی: کاهش علاقه نسل جوان و نبود حمایتهای تبلیغاتی
علی جباری تأکید میکند: “هر چاقویی که در حسنرباط ساخته میشود، حامل بخشی از تاریخ و حافظه جمعی روستاست.” محمد جباری میگوید: “نوآوری اگر با احترام به سنت همراه باشد، نه تنها تهدید نیست بلکه فرصت است.”
این هنر ارزشمند نیازمند حمایت نهادهای فرهنگی و ثبت ملی برای حفظ و انتقال به نسلهای آینده است.



