واکاوی مدیریت آلودگی هوای تهران؛ ضرورت حل بحران در سطح ملی
بررسی چرایی نیاز به حل معضل آلودگی هوای تهران در سطح ملی و محدودیتهای اختیارات استانی در مواجهه با بحرانی ساختاری و چنددههای
واکاوی مدیریت آلودگی هوای تهران: بحرانی ساختاری
تهران با سه بحران همپوشان مواجه است: آلودگی شدید هوا، ناترازی انرژی و شیوع بیماریهای تنفسی. این شرایط استثنایی تصمیمگیری را پیچیده کرده است. آلودگی هوای پایتخت حاصل انباشت دههها تصمیمگیری نادرست، ساختارهای ناکارآمد و بحرانهای همزمان ملی است.
- تمرکز جمعیت، تردد میلیونی خودروها و سهم بالای خودروهای فرسوده
- استقرار صنایع در پیرامون شهر و شرایط جوی خاص فصل سرد
- کیفیت بنزین و گازوئیل، استاندارد خودروها و سیاستهای صنعتی در سطح ملی تصمیمگیری میشوند
- استانداری تهران تنها مسئول «مدیریت شرایط اضطرار» است نه سیاستگذاری کلان
- تصمیمات اضطراری برای «کاهش مواجهه انسانی» طراحی شدهاند نه حل ریشهای آلودگی
"انتظار اینکه استانداری با چند تصمیم کوتاهمدت بتواند پدیدهای ساختاری و چنددهساله را مهار کند، انتظاری غیرواقعبینانه است" - سیدکمال الدین میرجعفریان
"عبور از وضعیت موجود مستلزم اجرای کامل قانون هوای پاک، تأمین پایدار منابع مالی و هماهنگی مؤثر ملی-استانی است" - حسن عباس نژاد
مدیریت این بحران نیازمند هماهنگی کامل بین بخشهای انرژی، حملونقل، آموزش و بهداشت در سطح ملی است. تمرکز صرف بر اقدامات اضطراری یا انتساب انحصاری مسئولیت به یک نهاد، نه تنها راهگشا نیست بلکه از پیگیری ریشهای مشکلات جلوگیری میکند.
