فشارافزایی گاز؛ پیششرط پنهان تداوم رشد اقتصادی ایران
افت فشار گاز در پارس جنوبی زنگ خطر رشد اقتصادی است؛ تداوم تولید پایدار گاز، شرط حفظ صنایع، جذب سرمایهگذاری و ثبات رشد GDP کشور محسوب میشود.
گاز طبیعی؛ زیرساخت رشد اقتصادی ایران
اقتصاد ایران طی دو دهه گذشته بهتدریج از نفت خام فاصله گرفته و گاز طبیعی به مهمترین نهاده انرژی تولید بدل شده است. امروز سهم گاز در سبد انرژی کشور به بیش از ۷۰ درصد رسیده و از نیروگاهها و صنایع بزرگ گرفته تا واحدهای کوچک تولیدی، همگی وابستگی مستقیمی به پایداری عرضه این حامل دارند. در چنین ساختاری، هر اختلال در تولید و انتقال گاز، مستقیماً خود را در کاهش تولید صنعتی، افت سرمایهگذاری و در نهایت کاهش رشد GDP نشان میدهد.
پیوند تولید پایدار گاز با رشد اقتصادی
بررسیهای اقتصادی نشان میدهد میان رشد مصرف گاز و رشد تولید ناخالص داخلی در ایران همبستگی بالایی وجود دارد. کارشناسان اقتصاد انرژی معتقدند گاز طبیعی در ایران نهتنها یک نهاده تولید، بلکه یک “زیرساخت رشد” است.
- انرژی ارزان و پایدار به عنوان مزیت رقابتی اقتصاد ایران عمل میکند
- پارس جنوبی بهتنهایی حدود ۷۰ درصد گاز مصرفی کشور را تأمین میکند
- افت فشار گاز میتواند تا چند دهم درصد از رشد GDP بکاهد
- سرمایهگذاری صنعتی به ثبات عرضه گاز وابسته است
- پروژههای فشارافزایی نیازمند سرمایهگذاریهای چند میلیارددلاری هستند
کارشناسان انرژی بر این باورند که پارس جنوبی امروز همچنان “موتور رشد اقتصادی” است، اما این موتور بدون فشارافزایی، بهتدریج خاموش خواهد شد.
سرمایهگذار داخلی و خارجی پیش از هر چیز به “اطمینان از تأمین انرژی” نگاه میکند. تجربه سالهای اخیر نشان داده حتی قیمت پایین انرژی، در صورت ناپایداری عرضه، نمیتواند انگیزه سرمایهگذاری ایجاد کند.
در نهایت، فشارافزایی گاز را باید یکی از حلقههای مفقوده رشد پایدار اقتصادی ایران دانست. بدون این پروژهها، حتی بهترین برنامههای صنعتی و اقتصادی نیز با محدودیت جدی مواجه خواهند شد. اگر فشارافزایی بهموقع اجرا شود، گاز میتواند همچنان موتور محرک تولید، ثبات اقتصادی و رشد GDP باشد.
