چرا سناریوی ناامنسازی تهران به بنبست رسید؟
تهران- مشاهدات و بررسیها نشان میدهد، سناریوی ناامنسازی اعتراضات مسالمتآمیز در استان تهران، با هوشیاری مردم و مسئولین به بنبست رسیده است. پروژهای که با هدف پیوند زدن مطالبات صنفی به بیثباتی امنیتی طراحی شده بود، با موانع جدی مواجه شد.
علل شکست سناریوی ناامنسازی در تهران
مشاهدات میدانی نشان میدهد که سناریوی ناامنسازی اعتراضات مسالمتآمیز در استان تهران با ترکیبی از عوامل اجتماعی، سیاسی و مدیریتی به بنبست رسیده است. در حالی که برخی رسانههای برونمرزی از «گسترش اعتراضات» و «ملتهب شدن پایتخت» سخن میگفتند، واقعیت میدانی مسیر دیگری را طی کرد.
- هوشیاری اجتماعی: جامعه استان تهران به سطحی از تجربه و تمایز رسیده که تفاوت میان «اعتراض برای مطالبه» و «کشاندن فضا به ناامنی» را بهوضوح میشناسد
- واکنش مسئولانه نهادها: شورای تأمین استان تهران با رویکردی پیشدستانه، میدانی و هدفمند عمل کرد
- محاسبهگری اصناف: بازاریان و اصناف با وجود گلایههای اقتصادی از پیوستن به فراخوانهای التهابآفرین پرهیز کردند
- مدیریت شفاف استانداری: محمدصادق معتمدیان با ترسیم چارچوب شفاف، هم حق اعتراض قانونی را بهرسمیت شناخت و هم خط قرمز امنیتی را مشخص کرد
- شرایط خاص مناطق: شهرهای جنوبی استان با شبکههای اجتماعی سنتی و مذهبی بهعنوان عامل تعادل عمل کردند
“اعتراض در چارچوب قانون حق مردم است، اما تا زمانی که مخل نظم و امنیت عمومی نباشد، از مسیرهای قانونی مدیریت خواهد شد.” – استاندار تهران
“این مطالبات بهصورت میدانی در شورای تأمین استان بررسی و تلاش شده در فضایی آرام و منطقی پیگیری شود.” – معتمدیان
در نهایت، ترکیب بلوغ اجتماعی، مدیریت هماهنگ و محاسبهگری فعالانه باعث شد پروژهای که بر التهابآفرینی حساب کرده بود، زمینگیر شود و شکاف معناداری میان مردم و ساختار مدیریتی ایجاد نشود.
