جاده همکاری بازار-دولت باید دوطرفه باشد؛ واگذاری مدیریت بخشی از اقتصاد

نقش تاریخی بازار در اقتصاد ایران

بازار در تاریخ ایران همواره به عنوان «قلب تپنده» شهر و ستون فقرات حیات اجتماعی، سیاسی و مذهبی شناخته شده است. این نهاد فراتر از یک فضای اقتصادی صرف، سرمایه اجتماعی تولید می‌کرد که بر پایه اعتماد و روابط چهره‌به‌چهره استوار بود.

چالش‌های اقتصاد دستوری

• اقتصاد دستوری دولتی باعث شده اصناف در تنگنا قرار گیرند
• دولت‌ها با ابزارهای نظارتی، تورم ناشی از سیاست‌های خود را در سطح بازار کنترل می‌کنند
• عدم مشارکت اصناف در تصمیم‌گیری‌های کلان از حقوق اساسی آنان محروم می‌شود

"نمی‌توان از بازاریان توقع داشت که در زمان جنگ یا تحریم، تمام‌قد در کنار دولت باشند، اما در زمان صلح و ثبات، با قوانین دست‌وپاگیر روبه‌رو شوند"

"جاده کمک بازار به دولت نمی‌تواند یک‌طرفه باشد؛ دولت در زمان بحران به سراغ اصناف می‌رود اما در سیاست‌گذاری آن‌ها را به حاشیه می‌راند"

راهکارهای توسعه اقتصادی

واگذاری مدیریت بخشی از اقتصاد به اصناف یک ضرورت راهبردی برای توسعه پایدار است. دولت باید از نقش «تصدی‌گری» به نقش «تسهیل‌گری» تغییر وضعیت دهد. مشارکت اصناف در تصمیم‌گیری‌ها و به رسمیت شناختن مالکیت خصوصی، اولین قدم برای جلب همکاری واقعی بازار است.