آخرین اذان در خلوت دلها؛ روزی که دل کندن از مسجد سخت است
روایت آخرین روز اعتکاف در مشگین شهر که معتکفان با حالوهوای سه شبانهروز عبادت از مسجد خارج میشوند. این روز نه پایان بلکه شروع تأثیر معنوی اعتکاف در زندگی روزمره است.
آخرین روز اعتکاف در مشگین شهر
صبح آخرین روز اعتکاف در مسجد مشگین شهر، فضایی متفاوت حاکم است. سکوت عمیق و معناداری بر محیط مسجد حاکم شده و هر قدم با مکث برداشته میشود. قرآنها هنوز باز هستند و زمزمههای دعا به آرامی در فضا میچرخد. زمان در اینجا عجله ندارد، گویی خود زمان نیز میداند که این آخرین لحظات ارزشمند هستند.
- معتکفان در گوشهوکنار مسجد مشغول حسابوکتاب با خودشان هستند
- سه روز اعتکاف مانند آینهای برای دیدن درون شده است
- جوانان و نوجوانان تجربیات عمیق معنوی خود را به اشتراک میگذارند
- احساسات متفاوتی از شادی تا غم جدایی در میان معتکفان دیده میشود
مریم ۱۴ ساله میگوید: "تازه فهمیدم چقدر به سکوت نیاز داشتم" نازنین زهرا: "کاش میتوانستم یک ذره از این سکوت را با خودم به خانه ببرم"
وقتی زمان خروج فرا میرسد، کسی با صدای بلند خداحافظی نمیکند. همه آرام از کنار هم میگذرند اما تصمیم مشترکی در میانشان هست: اینکه مسجد فقط یک مکان نباشد، بلکه حالوهوایی باشد که با آنها به زندگی بازمیگردد. اذان پایانی که به "لا اله الا الله" میرسد، گویی فشردهای از تمام اعتکاف یکباره در جانها مرور میشود.
