معمای جانشینی مادورو؛ آیا «ببر» می‌تواند بر «ژنرال‌ها» حکومت کند؟

معمای جانشینی در ونزوئلا

پس از دستگیری نیکلاس مادورو توسط آمریکا، دلسی رودریگز معاون او با حکم دادگاه عالی ونزوئلا به عنوان رئیس‌جمهور موقت منصوب شده است. این انتصاب در شرایط بحرانی خلاء قدرت در ونزوئلا صورت گرفته و سوال اصلی این است که آیا رودریگز می‌تواند قدرت را در میان ژنرال‌های ارتش حفظ کند.

تبارشناسی قدرت رودریگز

رودریگز متولد ۱۹۶۹ در کاراکاس، وارث میراث انقلابی عمیقی است. پدر او بنیان‌گذار حزب چپ‌گرای «اتحادیه سوسیالیست» بود که در دوران حکومت پیشین به شهادت رسید. این پیشینه به او مشروعیت بی‌نظیری در میان جناح‌های سخت‌گیر چاویسم می‌بخشد. مادورو او را به دلیل وفاداری و سرسختی‌اش «ببر» خطاب می‌کرد.

استراتژی تهاجمی در عرصه بین‌الملل

• سابقه وزیر امور خارجه (۲۰۱۴-۲۰۱۷) و رویکرد تهاجمی در برابر فشارهای بین‌المللی
• توانایی در برقراری ارتباط با قدرت‌های نوظهور مانند چین و روسیه
• تبدیل از یک «صدای معترض» به یک «مذاکره‌کننده کلیدی» در عرصه دیپلماسی

تکنوکراسی نفتی و مدیریت اقتصاد

• تسلط بر اقتصاد سیاسی و مدیریت همزمان وزارتخانه‌های دارایی و نفت
• طراحی راهکارهای عملی برای دور زدن تحریم‌ها و جلوگیری از فروپاشی اقتصادی
• تعادل‌بخشیدن میان آرمان‌های سوسیالیستی و ضرورت‌های بازار

«ارزش سیاسی خانواده رودریگز برای چاویسم فراتر از هر تکنوکرات دیگری است»

«توانایی رودریگز در تأمین منابع مالی، کلید وفاداری ارتش به اوست»

چالش اصلی رودریگز حفظ توازن میان وفاداری به میراث مادورو و مدیریت واقع‌بینانه کشور است. آینده ونزوئلا به توانایی او در ایجاد اتحاد میان جناح‌های مختلف قدرت بستگی دارد.