شاهچراغ(ع)؛ محور هویت معنوی و پایگاه تاریخی شیراز
حرم مطهر حضرت شاهچراغ (ع) در شیراز نه تنها یک مکان زیارتی بلکه کانون تمرکز، صیانت و اشاعه نور ولایت است که مأموریتی تمدنی برای این شهر تاریخی تعریف میکند و نقش محوری در هویت فرهنگی شیراز ایفا مینماید.
شاهچراغ (ع)؛ مشکات الانوار شیراز
حرم مطهر حضرت احمد بن موسی الکاظم (ع)، مشهور به شاهچراغ، جایگاهی فراتر از یک مکان زیارتی در هویت فرهنگی شیراز دارد. این حرم به عنوان کانون صیانت، تمرکز و اشاعه نور ولایت، مأموریتی تمدنی برای شهر تاریخی شیراز تعریف میکند. بر اساس دیدگاههای حجت الاسلام کشاورزی، شاهچراغ (ع) به مثابه «مشکاتالانوار» عمل میکند؛ یعنی محفظهای که هم شعله را از آسیب حفظ میکند و هم نور را سامان میدهد.
- شاهچراغ به عنوان نورالاخیار: وجود نورانی حضرت شاهچراغ (ع) نه تنها منبع هدایت است، بلکه کانون تمرکز و تقویت جلوههای معنوی شیراز محسوب میشود
- سومین حرم اهلبیت (ع): تأکید مقام معظم رهبری بر محوریت این حرم در تبلیغات، خدمات و فعالیتهای فرهنگی
- پیوند با مفاخر فرهنگی: ارتباط معنوی با حافظ و سعدی از طریق تفسیر آثارشان در پرتو نور ولایت
- ظرفیتهای علمی و اجتماعی: برگزاری درسهای خارج فقه و ایجاد دارالحکمه در جوار حرم
- روایتگری سیره شهدا: تبدیل حرم به کانون فعال برای تبیین فلسفه زیارت و دفاع از ارزشها
«شاهچراغ (ع) مشکات الانوار شیراز است؛ یعنی باید عملاً کانون فوران نور، فرهنگ و معنویت در شهر باشد»
«دفن شهید محراب، آیتالله دستغیب، در جوار حرم، جلوهای از همین مشکات الانوار بودن است»
با تحقق این مأموریت، شیراز میتواند در شعاع نور حضرت احمد بن موسی (ع) به جایگاه حقیقی خود به عنوان سومین حرم اهلبیت (ع) دست یابد.
