ونزوئلا؛ وقتی نفت جای حکمرانی را گرفت
فروپاشی ونزوئلا حاصل برهمکنش ضعفهای ساختاری داخلی و فشارهای خارجی است که منجر به تضعیف حکمرانی و بیثباتی سیاسی شد. این تحلیل به عوامل کلیدی از جمله وابستگی به نفت، سوءمدیریت اقتصادی و فساد نهادینه شده میپردازد.
فوری
فروپاشی ونزوئلا: درسهایی از وابستگی نفتی
ونزوئلا نمونهای روشن از کشوری است که علیرغم برخورداری از عظیمترین ذخایر نفتی جهان، در غیاب حکمرانی عقلانی و نهادسازی پایدار، مسیر فروپاشی را پیمود. این تحلیل به بررسی عوامل چندلایهای میپردازد که منجر به تضعیف ظرفیت حکمرانی، بیثباتی سیاسی و افول قدرت ملی در این کشور شد.
عوامل کلیدی فروپاشی:
- وابستگی راهبردی به نفت: اقتصاد تکمحصولی ونزوئلا را در برابر نوسانات بازار جهانی آسیبپذیر کرد
- سوءمدیریت اقتصادی: کنترلهای قیمتی غیرعلمی منجر به کمبود کالا و ابرتورم شد
- فساد ساختاری: فساد نهادینهشده در شرکت نفت PDVSA منابع ملی را به هدر داد
- تضعیف نهادهای حکمرانی: تمرکز قدرت سیاسی و محدودسازی نهادهای دموکراتیک
- فشارهای خارجی: تحریمهای بینالمللی بحران را تشدید کرد
- فرار سرمایه انسانی: مهاجرت متخصصان ظرفیت حکمرانی را کاهش داد
“ونزوئلا فروپاشید، زیرا نفت جای حکمرانی را گرفت.”
“قدرت ملی، نه از دل منابع زیرزمینی، بلکه از دل نهادهای کارآمد و اعتماد عمومی زاده میشود.”
این تجربه نشان میدهد که حکمرانی عقلانی و نهادسازی پایدار اساس توسعه ملی هستند، نه صرف برخورداری از منابع طبیعی.
