فشارافزایی و مسیر توسعه؛ از امنیت انرژی تا رشد پایدار

فشارافزایی گازی و تأثیر آن بر اقتصاد ایران

فشارافزایی در میادین گازی ایران، به‌ویژه پارس جنوبی، دیگر یک پروژه صرفاً فنی نیست بلکه به یکی از گره‌گاه‌های اصلی اقتصاد کلان تبدیل شده است. گاز طبیعی ستون فقرات تولید برق، صنایع انرژی‌بر، زنجیره پتروشیمی و حتی بخش‌های حمل‌ونقل و خدمات محسوب می‌شود. اختلال در تولید گاز می‌تواند کل سیستم اقتصادی را دچار نوسان کند.

• تأثیر بر رشد اقتصادی: هرگونه محدودیت انرژی به تعطیلی یا کاهش ظرفیت صنایع فولاد، سیمان و پتروشیمی منجر می‌شود
• تأثیر بر تورم ساختاری: کمبود انرژی هزینه تولید را افزایش داده و تورم‌زا است
• پایداری تولید برق: کمبود گاز نیروگاه‌ها را به سوخت‌های مایع پرهزینه و آلاینده سوق می‌دهد
• عدالت بین‌نسلی: عدم اجرای فشارافزایی به معنای انتقال «بدهی پنهان» به نسل‌های آینده است
• امنیت انرژی: شرط اولیه برای توسعه اقتصادی و جذب سرمایه‌گذاری

“فشارافزایی نوعی سرمایه‌گذاری پیشگیرانه است که مانع از بروز هزینه‌های بسیار بزرگ‌تر در آینده می‌شود.”

“این تصمیم نشان می‌دهد آیا سیاست‌گذار حاضر است منافع بلندمدت را بر ملاحظات کوتاه‌مدت ترجیح دهد یا نه.”

فشارافزایی نه تنها پاسخی به بحران انرژی امروز است، بلکه بنیانی برای رشد اقتصادی، مهار تورم، ثبات بودجه و رفاه نسل‌های آینده به‌شمار می‌رود. اقدام به‌موقع می‌تواند ثبات و توسعه را برای دهه‌های آینده تضمین کند.