فرش تبریز در گردنه سخت صادرات
فرش دستباف تبریز و گلیمهای آذربایجان قرنهاست نهتنها کفپوش خانهها بلکه زبان گویای فرهنگ، اقتصاد و هویت ایران در بازارهای جهانی است. کاهش صادرات، فرسودگی بدنه انسانی این صنعت و نبود بیمه پایدار برای بافندگان، جایگاه بینالمللی فرش تبریز را تهدید میکند.

فرش تبریز و چالشهای صادراتی
فرش دستباف تبریز و گلیمهای آذربایجان، سرمایهای ملی با ظرفیت ارزآوری، اشتغالزایی و دیپلماسی فرهنگی محسوب میشوند. آذربایجان شرقی بهتنهایی حدود ۳۰ درصد فرش دستباف ایران را تولید و نزدیک به ۴۰ درصد ارزش اقتصادی این صنعت را در اختیار دارد. با این حال، صادرات فرش ایران از بیش از دو میلیارد دلار در دهههای گذشته به حدود ۵۰ میلیون دلار کاهش یافتهاست.
چالشهای پیشرو:
- کاهش چشمگیر صادرات به دلیل تحریمها و محدودیتهای بانکی
- نبود بیمه پایدار برای بیش از ۸۰ هزار بافنده در استان
- گرانی مواد اولیه و دستمزد پایین بافندگان
- پیری جمعیت قالیباف و کاهش ورود جوانان
- سلطه دلالان داخلی و نبود بازار فروش مستقیم
"اگر آذربایجان شرقی از چرخه تولید فرش ایران حذف شود، بیشک تولید فرش نفیس ایران فرو میپاشد." "فرش تبریز بهعنوان برند جهانی فرش ایران شناخته میشود و ویژگی محوری آن، تنوع طراحی و کیفیت بافت است."
احیای جایگاه جهانی فرش تبریز نیازمند تبدیل بافنده از نیروی خاموش به بازیگر اصلی اقتصاد فرش است. برنامههایی مانند ثبت برندهای فرش، تقویت گمرک تخصصی و احیای تعاونیها در دست اجراست.

