۴ پیشنهاد برای توفیق در اجرای تکنرخی شدن ارز
نایبرئیس اتاق ایران تکنرخی شدن ارز را ضرورتی راهبردی دانست و چهار پیشنهاد برای اجرای موفق این سیاست ارائه کرد که شامل مهار تورم، تأمین ذخایر ارزی، حذف تدریجی ارز ترجیحی و حمایت از دهکهای آسیبپذیر میشود.
تکنرخی شدن ارز: ضرورتی راهبردی با چالشها و راهکارها
حسین پیرموذن، نایبرئیس اتاق ایران، اقدام دولت برای تکنرخی شدن ارز را یکی از قدیمیترین مطالبات اقتصاددانان و از مهمترین اصلاحات ساختاری در اقتصاد ایران میداند. وی تأکید کرد که چندنرخی بودن ارز در طول سالهای گذشته نهتنها به فساد، رانت و نابرابری دامن زده، بلکه موجب بیثباتی، کاهش اعتماد سرمایهگذاران و دشواری در برنامهریزی برای تولید و تجارت شده است.
آثار مثبت تکنرخی شدن ارز
- مبارزه با رانت و فساد: اختلاف بین نرخ رسمی و بازار آزاد زمینهساز رانتهای کلان میشود
- شفافیت اقتصادی: نرخ واحد به شفافسازی قیمتها و هزینههای تولید کمک میکند
- تقویت رقابتپذیری: نرخ واحد افق روشنی برای برنامهریزی سرمایهگذاری ایجاد میکند
- کاهش هزینههای دولت: حذف یارانههای ارزی که اغubMed به جای مصرفکننده نهایی به واسطهها میرسد
چالشهای پیشرو
"یکی از چالشهای پیشروی دولت افزایش تورم خواهد بود. تجربه حذف ارز ترجیحی در سالهای گذشته نشان داد که این اقدام منجر به جهش قیمتی در برخی کالاهای اساسی میشود."
- افزایش تورم نقطهبهنقطه بهویژه برای دهکهای پایین
- کاهش قدرت خرید مردم در شرایط رکود تورمی
- نبود زیرساخت اطلاعاتی کافی برای حمایت هدفمند
پیشنهادهای اجرایی
"یکسانسازی نرخ ارز باید مرحلهای و همراه با پیشآگاهی باشد، نه ناگهانی. همچنین حمایت هدفمند از دهکهای آسیبپذیر باید در دستورکار باشد."
- مهار تورم و تثبیت نرخ ارز به عنوان شرط اول اجرای سیاست
- تأمین ذخایر ارزی قابل اتکا برای مداخله مؤثر بانک مرکزی
- حذف تدریجی و برنامهریزیشده ارز ترجیحی
- حمایت هدفمند از دهکهای آسیبپذیر با یارانه نقدی یا کالایی
اجرای موفق این سیاست نیازمند نگاه عدالتمحور، تدریجی بودن و فعالسازی سازوکارهای حمایتی و بازتوزیعی همزمان با اجرای آن است.
