تحلیل افت نگرانکننده عملکرد پرسپولیس پس از شکست مقابل ملوان
شکست پرسپولیس مقابل ملوان، چهارمین باخت فصل و سومین شکست در یک ماه اخیر بود. مالکیت توپ بیاثر و ضعف در نبردهای تنبهتن، نقاط ضعف اصلی تیم تحت هدایت مربی برزیلی هستند.
تحلیل افت عملکرد و ضعفهای تیم فوتبال پرسپولیس
تیم فوتبال پرسپولیس با پذیرش شکست یک بر صفر مقابل ملوان در هفته بیستم لیگ برتر، روند نزولی نگرانکنندهای را به نمایش گذاشت. این چهارمین باخت فصل و سومین ناکامی در پنج بازی اخیر سرخپوشان در حالی رقم خورد که تیم با امید قهرمانی وارد نیمفصل دوم شده بود و اکنون در رتبه چهارم جدول قرار دارد. این نتایج نشاندهنده تشدید نوسان عملکردی پس از تغییرات نیمفصل و تحت هدایت اوسمار ویهرا است.
تحلیل آماری دیدار پرسپولیس و ملوان، ضعفهای اساسی تیم را آشکار ساخت. با وجود برتری ۶۴.۵ درصدی در مالکیت توپ و ۳۷۶ پاس (در مقایسه با ۱۹۹ پاس ملوان)، این برتری کاملاً بیاثر بود. کندی در گردش توپ و پاسهای کمریسک، مالکیت را به شکلی بیثمر تبدیل کرده بود. در مقابل، ملوان با دقت پاس بالاتر و بازی مستقیمتر، توانست جریان بازی را کنترل کند. نکته حائز اهمیت، تساوی در تعداد شوت در چارچوب (۵ شوت برای هر تیم) بود که نشان میدهد حجم حملات پرسپولیس کیفیت لازم برای خلق موقعیت واقعی را نداشته است.
ضعف عمده در نبردهای تنبهتن و دوئلها
یکی از مهمترین دلایل شکست سرخپوشان، عملکرد ضعیف در دوئلهای فردی بود. آمار نشان میدهد پرسپولیس تنها ۴۰.۳ درصد موفقیت در نبردها را کسب کرده، در حالی که ملوان با ۵۹.۷ درصد برتری مطلقی در این زمینه داشت. این اختلاف فاحش بهویژه در میانه میدان و عمق دفاعی، به تیم ملوان اجازه داد توپهای دوم را تصاحب کرده و به راحتی از فضای پشت خط دفاعی پرسپولیس عبور کند. این نشانگر عقبماندگی فیزیکی و ذهنی بازیکنان در درگیریهای مستقیم است.
افزایش خطاهای غیرضروری و از دست رفتن تمرکز
مشکل تکرارشونده دیگر، ارتکاب خطاهای بیمورد و غیرضروری است که ریتم تیم را به هم میزند. پرسپولیس در بازی مذکور ۵ خطا مرتکب شد که اغلب در نقاط کمخطر زمین بودند اما به تیم حریف اجازه دادند تا فشار را از خود دور کند و نفس تازه کند. این الگو در بازیهای اخیر تکرار شده و به یک ضعف ساختاری تبدیل شده است.
“خطاهای بیمورد دشمن خاموش پرسپولیس شدهاند و بارها باعث انتقال سریع بازی به زمین این تیم شده است.”
روند نزولی آماری و زنگ خطر برای قهرمانی
نگرانکنندهترین جنبه برای کادرفنی، روند نزولی آمار از یک بازی به بازی دیگر است. به جای پیشرفت، در هر مسابقه شاهد افت جدیدی در آیتمهای فنی هستیم؛ از مالکیت مؤثر تا خلق موقعیت. با توجه به اینکه قهرمانی لیگ برتر تنها جام در دسترس پرسپولیس است، این افت عملکرد در مقطع حساس فصل، هشداری جدی برای اوسمار ویهرا محسوب میشود.
- مالکیت توپ پرسپولیس فاقد کارایی لازم برای ایجاد موقعیت حقیقی بود.
- ضعف شدید در پیروزی در دوئلهای فردی، کنترل میانه میدان را به ملوان سپرد.
- افزایش خطاهای غیرضروری، ریتم بازی پرسپولیس را مختل میکند.
- ثبت چهارمین شکست فصل نشان از عدم ثبات اساسی در تیم دارد.
- قرار گرفتن در رتبه چهارم جدول، فاصله معناداری با اهداف اولیه تیم دارد.
“آماری که برای تیمی مدعی مشاهده میشود، بهویژه در مقطع حساس نیمفصل دوم، کاملاً هشداردهنده است و فرصتهای قهرمانی یکییکی از دست میرود.”
