افزایش فشارهای داخلی در بریتانیا برای استعفای کر استارمر ظرف یک هفته
فشارهای داخلی در بریتانیا برای استعفای «کر استارمر» نخستوزیر این کشور ظرف یک هفته افزایش یافته است. این فشارها در پی رسوایی انتصاب لرد پیتر ماندلسون مرتبط با جفری اپستین رخ داده است.
بحران سیاسی در بریتانیا و فشارها بر نخستوزیر
فشارهای داخلی در بریتانیا برای استعفای کر استارمر، نخستوزیر این کشور، در پی رسوایی مرتبط با انتصاب لرد پیتر ماندلسون به عنوان سفیر بریتانیا در ایالات متحده، به شدت افزایش یافته است. این رسوایی پس از آن بالا گرفت که نام ماندلسون به دوستی با میلیاردر جنجالی، جفری اپستین، که در پروندههای سوءاستفاده جنسی از کودکان دست داشت، گره خورد. این بحران پیش از این منجر به استعفای مورگان ماکسوینی، رئیس دفتر نخستوزیر و طراح کمپین انتخاباتی حزب کارگر شده بود. پلیس اسکاتلند یارد نیز تحقیقات جنایی علیه ماندلسون را به اتهام افشای اطلاعات محرمانه دولتی به اپستین در سال ۲۰۰۹ آغاز کرده است.
این وضعیت باعث شده است که برخی از نمایندگان حزب کارگر از باقی ماندن استارمر در مقام خود ابراز تعجب کنند، چرا که او شخصاً مسئول تأیید انتصاب ماندلسون بوده است. برخی کارکنان دفتر نخستوزیر به طور مخفیانه خواستار استعفای استارمر یا خودشان هستند تا راه برای خروج او هموار شود. یک مشاور وزرا احتمال ماندن استارمر در این هفته را «۵۰/۵۰» ارزیابی کرده است.
تلاشهای استارمر برای مهار بحران
استارمر برای حفظ مقام خود، ممکن است دست به اقدامات تاکتیکی بزند. این اقدامات شامل بازگرداندن آنجیلا رینیر، معاون سابق خود، به کابینه پس از استعفای او به دلیل رسوایی مالیاتی، و همچنین انتصاب اد میلیبند، وزیر امنیت انرژی، در یک وزارتخانه سطح بالا برای جلب رضایت او است. دفتر نخستوزیری بریتانیا در حال برنامهریزی اقداماتی برای مهار این بحران فراگیر سیاسی است. استارمر قرار است سخنرانیهایی در جمع فراکسیون حزب کارگر و نمایندگان زن ایراد کند و انتظار میرود در مورد پرونده انتصاب ماندلسون با مردم نیز صحبت کند.
لرد ماندلسون در فوریه ۲۰۲۵ به سفارت منصوب شد اما در سپتامبر همان سال پس از افشای رسوایی کنار گذاشته شد. او در فوریه ۲۰۲۶ ترک حزب کارگر را اعلام کرد و در حال حاضر دولت در حال بررسی سلب عنوان لرد از او است.
“برخی از کارکنان دفتر نخستوزیر به طور مخفیانه از اعضای دولت میخواهند یا استارمر استعفا دهد یا خود استعفا کنند تا او مجبور به ترک منصب شود.”
“برخی از نمایندگان حزب کارگر از باقی ماندن استارمر در مقام نخستوزیری متعجب هستند، زیرا او مسئول تأیید انتصاب ماندلسون بوده است.”
در نهایت، این بحران نشاندهنده عمق نفوذ شبکههای قدیمی و تأثیر روابط شخصیتهای سیاسی با چهرههای جنجالی بینالمللی مانند جفری اپستین بر ثبات دولتهای غربی است. موفقیت استارمر در عبور از این هفته تعیینکننده آینده سیاسی او خواهد بود.


