تاکید روسیه بر مشارکت انگلیس و فرانسه در جایگزینی پیمان استارت نو

موضع روسیه در مورد معاهده جایگزین «استارت نو»

سرگئی ریابکوف، معاون وزیر امور خارجه روسیه، نسبت به موضع ایالات متحده در خصوص لزوم جایگزینی پیمان «استارت نو» با معاهده‌ای جدید ابراز تاسف کرد. وی تصریح نمود که در شرایط کنونی، مبنایی برای شروع روند مذاکرات جدید با آمریکا در مورد این پیمان وجود ندارد. این موضع‌گیری نشان‌دهنده تنش‌های مداوم در حوزه کنترل تسلیحات هسته‌ای بین دو کشور اصلی است. ریابکوف تاکید کرد که هرگونه گفتگوی آتی برای جایگزینی این پیمان حیاتی باید شامل بازیگران کلیدی اروپایی، یعنی انگلیس و فرانسه باشد، چرا که آن‌ها به عنوان نزدیک‌ترین متحدان آمریکا محسوب می‌شوند. این پیشنهاد دامنه مذاکرات آینده را از سطح دوجانبه روسیه-آمریکا فراتر می‌برد و آن را به یک چارچوب چندجانبه با حضور اعضای ناتو می‌کشاند.

مذاکرات و محتوای نشست‌های آتی

ریابکوف همچنین به ایده برگزاری نشست میان رؤسای جمهور روسیه و آمریکا اشاره کرد، اما این امر را منوط به مشخص شدن محتوای دقیق مذاکرات دانست. تعیین متغیرها، مکان و زمان این نشست‌ها وابسته به تعیین دستور کار مشخص است. این موضوع اهمیت دارد زیرا آینده کنترل تسلیحات و ثبات استراتژیک در گرو این مذاکرات خواهد بود.

نقش بریکس و همکاری‌های مالی

در ادامه اظهارات خود، معاون وزیر خارجه روسیه بر اهمیت اتخاذ موضع واحد توسط کشورهای عضو بریکس در خصوص مسائل مهم بین‌المللی تاکید کرد. وی همچنین اعلام نمود که کار بر روی سازوکارهای پرداخت با استفاده از ارزهای ملی در چارچوب بریکس همچنان ادامه خواهد یافت. این بخش از اظهارات نشان می‌دهد که روسیه همزمان با پیگیری مسائل امنیتی، بر تقویت محور اقتصادی و سیاسی کشورهای غیرغربی نیز متمرکز است.

«هر معاهده‌ای که قرار است جایگزین پیمان استارت نو شود، باید با مشارکت انگلیس و فرانسه به عنوان نزدیک ترین متحدان آمریکا مورد مذاکره قرار گیرد.»

«در حال حاضر هیچ مبنایی برای صحبت در مورد آغاز یک روند مذاکره‌ ای جدید با آمریکا در مورد پیمان «استارت نو» وجود ندارد.»

به طور خلاصه، روسیه خواستار یک رویکرد جامع‌تر و چندجانبه‌تر برای هرگونه توافق کنترل تسلیحات هسته‌ای آینده است و این امر را منوط به ورود بازیگرانی چون فرانسه و انگلیس می‌داند، همزمان که بر تقویت همکاری‌های اقتصادی با شرکای بریکس نیز تاکید دارد. این تحولات نشان می‌دهد که فضای مذاکرات بین‌المللی در حوزه هسته‌ای پیچیده‌تر شده است.