اختلاف گالانت و نتانیاهو بر سر سند ۵۵ صفحهای چگونه تشدید شد؟
بحران سیاسی و امنیتی در رژیم صهیونیستی پس از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ با انتشار سندی ۵۵ صفحهای از سوی نتانیاهو و واکنش تند گالانت، وارد مرحله عمیقتر و پرتنشتری شده است؛ تقابل بر سر مسئولیت شکست تاریخی.
نبرد روایتها بر سر شکست هفتم اکتبر
بحران سیاسی و امنیتی در اسرائیل پس از عملیات هفتم اکتبر ۲۰۲۳ همچنان ادامه دارد و وارد فاز جدیدی از تقابل داخلی شده است. این بحران که ابتدا به عنوان یک شکست نظامی و اطلاعاتی تلقی میشد، اکنون به معرکهای تمامعیار بر سر تعیین مسئولیت و روایت تاریخی تبدیل شده است. در مرکز این اختلافات، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر، و یوآف گالانت، وزیر جنگ سابق، قرار دارند که هر دو در تلاشند تا توپ را به زمین طرف مقابل بیندازند و خود را از تبعات این شکست تاریخی مبرا سازند. هفتم اکتبر نه تنها اسطوره امنیتی اسرائیل را در هم شکست، بلکه پرسشهای بنیادینی در مورد نحوه مدیریت و رهبری کشور ایجاد کرد.
نتانیاهو با انتشار یک سند ۵۵ صفحهای تلاش کرد تا روایت خود از وقایع منتهی به حمله حماس را تثبیت کند. او در این سند، با گزینشی از صورتجلسات امنیتی، سعی کرد خود را فردی هشداردهنده نشان دهد و مسئولیت ناکامی را به دوش ارتش و نهادهای امنیتی و دولتهای پیشین بیندازد. این اقدام به عنوان تلاشی برای فرافکنی و فرار از پاسخگویی تلقی شد و شکاف میان دولت و نهادهای امنیتی را عمیقتر کرد.
واکنش شدید گالانت و علنی شدن اختلافات پاسخ یوآف گالانت به این سند، بسیار تند و بیسابقه بود. او در مصاحبهای تلویزیونی، نتانیاهو را مستقیماً «دروغگو» خواند و مدعی شد که نخستوزیر در زمان جان باختن نظامیان، تنها به فکر حفظ موقعیت سیاسی خود بوده است. این اظهارات در جامعه اسرائیل شوک بزرگی ایجاد کرد، زیرا نشاندهنده عمق شکاف میان بدنه امنیتی و رهبری سیاسی است.
- گالانت انتشار سند نتانیاهو را اقدامی حسابشده برای تحریک افکار عمومی علیه فرماندهان ارتش دانست تا مسئولیت شکست را از دوش نتانیاهو بردارد.
- گالانت تأکید کرد که نتانیاهو با سیاستی مبنی بر انتقال پول به غزه موافقت کرده بود که در نهایت به تقویت حماس انجامید.
- او اختلافات بر سر عملیات رفح را نیز ناشی از اولویتبندی اشتباه نتانیاهو عنوان کرد.
- گالانت ادعای نتانیاهو مبنی بر کمبود مهمات به دلیل فشارهای آمریکا را رد کرد و گفت مشکل اصلی داخلی بوده است.
- گالانت اعلام کرد اولویت نتانیاهو «اول خودش، سپس دولتش و در نهایت اسرائیل» است.
«گالانت تأکید کرد که این رفتار نتانیاهو نه تنها غیرمسئولانه بلکه خطرناک است و میتواند بنیانهای اعتماد در ساختار امنیتی اسرائیل را متزلزل سازد.»
یکی از مهمترین بخشهای افشاگریهای گالانت، تناقض میان شعارها و تصمیمات واقعی نتانیاهو بود. گالانت اشاره کرد که نتانیاهو حتی با ترور سید حسن نصرالله نیز مخالفت کرده بود، روندی که تصویری متفاوت از رهبر سرسخت مورد ادعای او ارائه میدهد. این اختلافات در آستانه انتخابات آتی اسرائیل اهمیت مضاعفی یافته است، زیرا هر روایت میتواند بر افکار عمومی تأثیر بگذارد.
«یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون، نیز با یادآوری هشدارهای پیش از هفتم اکتبر، ناآگاهی نتانیاهو را زیر سوال برد و شکاف در ساختار سیاسی را تعمیق کرد.»
در نهایت، آنچه در اسرائیل در جریان است، نبردی بر سر حافظه جمعی و مشروعیت تاریخی است. این تقابل، ضربهای عمیقتر بر پیکره اعتماد عمومی وارد کرده و آینده سیاسی رژیم صهیونیستی را تحت تأثیر قرار داده است.
