حضور حماسی مردم تبریز در راهپیمایی ۲۲ بهمن و نمایش اراده ملی

نبض انقلاب در قلب آذربایجان؛ حماسه ۲۲ بهمن

راهپیمایی ۲۲ بهمن در تبریز، قلب تپنده آذربایجان شرقی، امسال نیز شاهد حضوری چشمگیر و حماسی از سوی مردم انقلابی بود. با وجود سرمای صبحگاهی، خیابان‌های منتهی به میدان شهدا مملو از جمعیتی شد که عزم و اراده خود را برای تجدید بیعت با آرمان‌های انقلاب اسلامی به نمایش گذاشتند. این حضور، بیش از یک سنت سالانه، نمادی از پیوند ناگسستنی مردم تبریز، به عنوان مهد ستارخان، با اصول استقلال و عزت ملی بود. در میان جمعیت، نمایی زیبا از بافت اجتماعی شهر مشاهده می‌شد؛ از زنان با چادر و مانتوهای رنگی گرفته تا دانشجویان مصمم و رزمندگان، همگی یک مقصد را دنبال می‌کردند.

این مراسم با شکوه، محلی برای ابراز همبستگی و بیان مواضع مشترک بود. شعارهایی نظیر “مرگ بر آمریکا” و “مرگ بر اسرائیل” نه صرفاً فریادهای سیاسی، بلکه بازتابی از باورهای دیرینه‌ی مردم نسبت به فشارهای خارجی و ایستادگی بر مواضع اصولی تلقی می‌شد. در عین حال، در لایه‌های زیرین این حضور، دغدغه‌های روزمره و مطالبات اقتصادی به صراحت بیان می‌شد که نشان‌دهنده رویکرد واقع‌بینانه مردم نسبت به وضعیت موجود و مسئولیت‌پذیری مسئولین در قبال معیشت شهروندان است.

نسل‌ها در مسیر انقلاب

نسل‌های قدیمی‌تر با تکیه بر تجربه‌ی تاریخی خود، حضور در این راهپیمایی را ادای دین به شهدایی می‌دانند که برای کسب استقلال کشور جان باختند. خانم محمدی، با اشاره به حضور خود از سال ۵۷، تاکید کرد که دستاوردهای فعلی، به ویژه آزادی عمل و امنیت، رایگان به دست نیامده و نسل جدید باید قدردان این مسیر باشند. او همچنین بر لزوم واقع‌بینی در کنار گلایه از سختی‌ها تأکید کرد و گفت که مقایسه موقعیت ایران با بسیاری از کشورها، بزرگی دستاوردهای ملی را نشان می‌دهد.

در مقابل، نسل جدید مانند رسول کمالی، دانشجوی مهندسی عمران، راهپیمایی امروز را نوعی موضع‌گیری سیاسی فعال می‌داند. این نسل، علی‌رغم دغدغه‌های جدی اقتصادی، معتقد است که زیربنای هویت ملی و استقلال سیاسی باید حفظ شود؛ زیرا بدون آن، هیچ پیشرفت اقتصادی دوام نخواهد آورد. آن‌ها ضمن ابراز نقد به وضعیت موجود، خود را بخشی از راه‌حل برای ساختن ایرانی مستقل می‌دانند.

“حضور امروز من، ادای دین به شهدایی است که چه در انقلاب و چه در دفاع مقدس، جوانی خود را فدای این آب و خاک کردند.”

مطالبات اقتصادی و هویت ملی

حضور کارگران و زحمتکشان مانند آقای حسن پور نشان داد که انقلاب فرصت تنفس و صاحب کار بودن را برای طبقات زحمتکش فراهم کرده است. او هرچند بر لزوم بهبود وضعیت معیشت تأکید داشت، اما حضور خود را بیمه‌ای در برابر این فرض دشمن دانست که با وجود مشکلات داخلی، مردم از اصل نظام دست نکشیده‌اند. این دیدگاه با نظر سید مجید جلالی، که حضور را اثبات عدم هدر رفتن خون شهدا می‌دانست، همسو بود؛ او مسئولین را به جهاد و کار انقلابی در میدان اقتصاد فراخواند.

سارا احمدی، مادر دو فرزند، راهپیمایی را کلاس درس عملی برای فرزندانش دانست تا مفهوم میهن و استقلال را بفهمند. او اذعان کرد که مدیریت منابع در خانوارها سخت شده، اما این سختی‌ها نباید منجر به دو دستگی شود و مردم به ایرانشان ایمان دارند.

در نهایت، راهپیمایی بیست و دوم بهمن در تبریز، نمایانگر یک رفراندوم زنده از اراده جمعی بود. این رویداد نشان داد که هسته مرکزی تعهد مردم به اصول انقلاب و استقلال، علی‌رغم چالش‌های اقتصادی، مستحکم باقی مانده و نسل‌های مختلف با ترکیبی از به دنبال ساختن آینده‌ای متکی بر توانمندی‌های درونی هستند.