آتش زدن نماد بت «بعل» در مسیر راهپیمایی ۲۲ بهمن

آتش زدن نماد بعل در سالگرد انقلاب اسلامی

همزمان با راهپیمایی باشکوه یوم‌الله ۲۲ بهمن و در چهل‌وهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، یک حرکت نمادین مهم توسط مردم انقلابی ایران انجام شد: آتش زدن نماد بت «بَعل». این بت، که در قرآن کریم و منابع دینی به‌عنوان نماد پرستش غیرخدا و انحراف از مسیر توحید معرفی شده است، در یکی از مسیرهای اصلی راهپیمایی به آتش کشیده شد. این اقدام نمادی از اعلام انزجار مردم نسبت به نظام‌های فکری و اعتقادی باطل، به‌ویژه صهیونیستی، تلقی شد.

مردم با این حرکت نمادین، همچنین به جنایات رخ داده در ارتباط با داستان‌های مرتبط با این بت، از جمله اشاره به ماجرای مرتبط با «جزیره شیطانی جفری اپستین» واکنش نشان دادند، جایی که ادعا شده بود کودکان قربانی این بت‌ها می‌شده‌اند. شرکت‌کنندگان با شعارهای کوبنده «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر آمریکا» بر ایستادگی ملت ایران در برابر هرگونه بت‌سازی، سلطه‌پذیری و وابستگی به قدرت‌های غیرالهی تأکید کردند و بر تداوم مسیر انقلاب اسلامی مبتنی بر ایمان و مقاومت تأکید نمودند.

نمادگرایی بعل در فرهنگ دینی و سیاسی

بت پَعل، نمادی باستانی است که در تاریخ ادیان ابراهیمی جایگاه ویژه‌ای در تقابل با توحید خالص محمدی دارد. در این مراسم خاص، این نماد به‌عنوان نمایشی از اعتقادات باطل مورد نکوهش قرار گرفت.

• مناسبت: سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ماه.
• پیام اصلی: ایستادگی در برابر شرک، انحراف اعتقادی و نظام‌های سلطه‌گر بین‌المللی.
• ادامه مسیر: تأکید بر اصول ایمان، استقلال و مقاومت در خط فکری انقلاب اسلامی.
• اشاره نمادین: مرتبط‌سازی نماد با برخی جنایات معاصر برای تقویت حس انزجار عمومی.
• شعارهای محوری: «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر آمریکا» سر داده شد.

«بت بَعل که در منابع دینی، به‌ویژه در قرآن کریم و در داستان حضرت الیاس(ع)، به‌عنوان نماد پرستش غیرخدا و انحراف از مسیر توحید معرفی شده است، در این مراسم به‌عنوان نشانه‌ای از نظام‌های فکری و اعتقادی باطل صهیونیستی به نمایش درآمد و سپس به آتش کشیده شد.»

«شرکت‌کنندگان در این مراسم با سر دادن شعارهای مرگ بر اسرائیل و مرگ بر آمریکا، این اقدام را نمادی از ایستادگی ملت ایران در برابر هرگونه بت‌سازی، سلطه‌پذیری و وابستگی به قدرت‌های غیرالهی دانستند.»

در مجموع، آتش زدن نماد بعل در روز ۲۲ بهمن، کنشی نمادین بود که ابعاد دینی و سیاسی مخالفت با ستمگری و وابستگی را در بستر جشن ملی انقلاب اسلامی برجسته ساخت و بر پیوندهای تاریخی این مبارزه در متون دینی و آرمان‌های معاصر تأکید کرد.