برزگر: حلقه‌های میانی پل ارتباطی ایده‌های رهبری با مسائل عینی هستند

نقش حلقه‌های میانی در تداوم انقلاب اسلامی

ابراهیم برزگر، استاد دانشگاه، در همایش «حلقه‌های میانی گام دوم انقلاب» بر اهمیت حیاتی حلقه‌های میانی به عنوان موتور محرکه‌ای برای تداوم و تحول انقلاب اسلامی تأکید کرد. وی اندیشه‌ورزی و تولید تئوری را یکی از وظایف اساسی دانست و تصریح نمود که تولید فکر، خود مصداق بارز عمل انقلابی است، حتی اگر کنش فیزیکی مستقیمی در پی نداشته باشد. برزگر شرایط پس از انقلاب را از نظر مأموریت‌ها پیچیده‌تر از دوران پیش از انقلاب دانست و خاطرنشان ساخت که پس از پیروزی، موفقیت در عرصه‌های مختلف نیازمند مشارکت مستمر مردمی در سطوح گوناگون است؛ از انتخابات گرفته تا ارائه راه‌حل‌های عملی برای مشکلات اجتماعی. وی معتقد است بدون شکل‌گیری سازوکارهای مردمی، حتی بهترین نهادهای رسمی نیز قادر به حل مسائل نخواهند بود.

یکی از کارکردهای کلیدی حلقه‌های میانی، تئوریزه کردن و امتدادبخشی به ایده‌های کلان رهبری است. برزگر بر لزوم تبدیل ایده‌های انتزاعی مانند «مردم‌سالاری دینی» به پروژه‌ها و برنامه‌های عملیاتی از طریق نهادسازی و حل مسائل عینی جامعه تأکید کرد. به گفته وی، فاصله قابل توجهی میان تولید علمی دانشگاهی و حل مشکلات روزمره جامعه وجود دارد که علت اصلی آن کمبود واسطه‌های فکری برای پیوند دادن ایده به عمل است.

• وظایف اصلی حلقه‌های میانی: تولید اندیشه، تئوری‌سازی برای ایده‌های رهبری و تبدیل آن‌ها به برنامه‌های اجرایی.
• اهمیت مشارکت مردمی: بدون سازوکارهای مردمی، نهادها به تنهایی نخواهند توانست مسائل اجتماعی را حل کنند.
• نیروی جوان: تربیت و تکثیر نسل جدید انقلابی، همسو با فرمایشات امام خمینی(ره)، برای استمرار حرکت انقلابی ضروری است.
• حرکت جمعی: وحدت و هم‌افزایی میان نیروها شرط اصلی برای اثربخشی است، مشابه تأثیر فشار هماهنگ آب.

برزگر بیان کرد: «وقتی رهبری ایده‌ای را مطرح می‌کنند، این ایده باید به پروژه و برنامه عملیاتی تبدیل شود.»

وی افزود: «حلقه‌های میانی می‌توانند با پیوند دادن اندیشه و عمل، نیروگیری از نسل جوان و تبدیل ایده‌های کلان به برنامه‌های اجرایی، نقش مهمی در مراقبت از تداوم انقلاب ایفا کنند.»

در نهایت، پویایی و تحول مستمر انقلاب اسلامی مستلزم این است که حلقه‌های میانی بتوانند به درستی نقش رابط میان نخبگان فکری، نهادهای رسمی و بدنه اجتماعی جامعه را ایفا کرده و پیوندی ناگسستنی میان تئوری و تجربیات میدانی ایجاد نمایند.