حجتالاسلام آقانوری: کار فرهنگی نیازمند پروژهمحوری است
انتقاد پژوهشگر حوزه و دانشگاه از نگاه کارمندی در مجموعههای فرهنگی و تأکید بر لزوم حرکت به سمت کنشگری فعال و پروژهمحور برای موفقیت در جنگ روایتها.
ضرورت تحول در رویکرد فعالیتهای فرهنگی و تبلیغی
حجتالاسلام حمید آقانوری، پژوهشگر حوزه و دانشگاه، در نشست هماندیشی با تأکید بر اینکه کشور درگیر «جنگ روایتها» و محاصره تبلیغاتی گسترده است، ابراز داشت که دیگر نمیتوان با رویکردهای صرفاً اداری و کارمندی انتظار اثرگذاری جدی داشت. وی عملکرد فرهنگی کنونی را در بسیاری از مواقع به گزارشنویسی و ارائه آمار تقلیلیافته توصیف کرد و این نگاه را مانع اصلی دانست. به گفته او، فعالیتهای پراکنده بدون هدف روشن، نتایج مطلوبی نخواهند داشت. آقانوری تأکید کرد که باید از نگاه اداری فاصله گرفت و به سمت کنشگری و خلق اثر حرکت کرد، بهویژه در شرایطی که دشمن سالها برای اثرگذاری بر افکار عمومی برنامهریزی میکند.
گذر از نگاه کارمندی به پروژهمحوری
اساس حرف آقانوری در لزوم پروژهمحوری نهفته است. او بیان داشت که پروژه داشتن به معنای برنامهریزی برای نتایجی است که شاید پنج تا ده سال بعد حاصل شوند. این مدل برنامهریزی نیازمند تعریف پروژههای مشخص، زمانبندیشده و دارای هدف روشن است تا فعالیتها از حالت پراکنده خارج شوند. این دیدگاه مستلزم دوری از انتظار شرایط ایدهآل و استفاده از حداقل امکانات برای تولید روایتهای مستند و صحیح است؛ جایی که اراده و حضور میدانی حرف اول را میزند، حتی با استفاده از ابزاری مانند یک تلفن همراه.
- مدیریت افکار عمومی نیازمند حضور سریع، روایت مستند و هماهنگی میان مجموعهها است.
- مدرسه و محله مهمترین بستر برای گفتوگو مؤثر با نسل نوجوان هستند.
- نباید از پرسشهای تند یا انتقادات هراس داشت؛ گفتوگو باید با سعهصدر، منطق و استدلال صورت پذیرد.
- «آتش به اختیار» به معنای مسئولیتپذیری عاقلانه در میدان و عدم انتظار برای دستور جزئی است.
- هر فرد میتواند در چارچوب وسعت در اختیار خود (مانند یک مسجد یا جمع دانشجویی) به یک هسته مؤثر تبدیل شود.
آقانوری اظهار داشت: «مشکل اساسی این است که به جای کنشگری و خلق اثر، به گزارشنویسی و ارائه آمار بسنده میکنیم. باید از خود بپرسیم چه مسئلهای را حل کردهایم و چه تغییری در میدان واقعی ایجاد شده است.»
او همچنین تأکید کرد: «اگر رویکرد ما از گزارشمحوری به اثرمحوری تغییر کند، میتوان امیدوار بود که در جنگ روایتها نیز دست برتر را داشته باشیم.»
در پایان، وی خواستار تربیت کنشگران خلاق، شجاع و مسئلهمحور شد که به جای تمرکز بر عنوان و جایگاه، به دنبال اثر واقعی در زندگی مردم باشند. تنها با تغییر این رویکرد است که میتوان در برابر محاصره تبلیغاتی دشمن موفق عمل نمود و روایت صحیح را توسعه داد.
