چالشهای تأمین ارز دارو و تجهیزات
عضو هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی، درباره چالشهای تخصیص ارز ترجیحی به حوزه دارو و تجهیزات پزشکی توضیحاتی ارائه داد.
چالشهای تأمین ارز برای دارو و تجهیزات پزشکی
در سال ۱۴۰۴، دولت ایران بودجهای حدود ۵٫۱ تا ۵٫۲ میلیارد دلار برای ارز ترجیحی دارو و تجهیزات پزشکی اختصاص داد؛ اما تنها ۳٫۵ میلیارد دلار تخصیص یافت که از این مقدار فقط ۲ میلیارد دلار منتقل شد. این کمبود مالی باعث تأخیر در تأمین مواد اولیه دارویی، افزایش قیمت داروها و بیثباتی در بازار تجهیزات حیاتی شده است. عدم تصمیمگیری واضح بین ارز ترجیحی و ارز آزاد نیز فشار بیشتری بر صنایع داروسازی و تجهیزات جراحی وارد کرده.
پیامدهای کلیدی
- قیمتگذاری ناپایدار: بهکارگیری ارز آزاد برای ظروف بستهبندی و مواد پتروشیمی موجب ارتقای ناگهانی قیمت داروها میشود.
- اختلال در جراحیها: کمبود استنتهای قلبی، باتریهای قلبی و لنزهای چشمی میتواند روند درمان بیماران را مختل کند.
- بدهیهای ارزی: عدم تسویه کامل بدهیهای ارزی مرتبط با داروها باعث افزایش فشار مالی بر نظام سلامت میشود.
- نقص در تصمیمگیری: عدم وجود چارچوب یکپارچه برای تخصیص ارز، بازار را در حالت عدم پیشبینیپذیری نگه میدارد.
- نیاز به نهادهای نظارتی: ایجاد کمیته تخصصی برای بازنگری در سازوکار تخصیص ارز میتواند شفافیت و سرعت اجرا را بهبود بخشد.
“دولت قول داده که ارز ترجیحی دارو را حذف نکند اما یکی از مسائل جدی، عدم تخصیص بهموقع و کافی ارز به این بخش است.” – سید جلیل میرمحمدی “وضعیت تأمین ارز برای تجهیزات پزشکی مصرفی مانند استنتهای قلبی، باتریهای قلبی، لنزهای چشمی و انواع پروتزها نیز بلاتکلیف است.” – سید جلیل میرمحمدی
در مجموع، برای رفع این چالشها نیاز به تخصیص به موقع و کافی ارز ترجیحی، تقویت ارتباط میان بانک مرکزی و وزارت بهداشت و ایجاد چارچوب قانونی واضح برای تقسیم منابع مالی وجود دارد. این اقدامات میتوانند از بروز بحرانهای آینده در حوزه سلامت جلوگیری کنند.
