استهلال؛ صدقهجاریهای معنوی که ثوابش همیشه جریان دارد
آیتالله علمالهدی استهلال را عملی خیر و پربرکت دانست که مانند صدقه جاریه برای انسان «مستقلی معنوی» میآفریند و در ثواب عبادات ماهانه مردم شریک است
استهلال؛ صدقهجاریهای که شیطان نمیتواند بگیرد
استهلال، رؤیت هلال ماه، در آموزههای دینی ما جایگاهی بیمانند دارد. آیتالله علمالهدی آن را با صدقه جاریه مقایسه کردهاند؛ عملی که ثوابش پایانناپذیر است و انسان را در زمره کسانی قرار میدهد که «مستقلی معنوی» دارند. در گردهمایی اعضای گروه استهلال مشهد، ایشان تأکید کردند که این کار، صرفاً با نیت اخلاص برای خدا انجام میشود و از دامهای شیطان در امان است، چون نه منفعت دنیوی دارد و نه نمایش اجتماعی.
چرا استهلال همچنان ضروری است؟
در عصر هوش مصنوعی و ابزار دقیق نجومی، بسیاری میپرسند چرا باید همچنان با چشم رؤیت کنیم؟ پاسخ روشن است: دستور ائمه(ع) بر پایه رؤیت با چشم است. حتی اگر الگوریتمهای پیچیدهترین تجهیزات نجومی «امشب اول ماه است» را اعلام کنند، تا هلال دیده نشود، روزه یافتن یا افطار کردن بر اساس آن از نظر شرع حجت ندارد. این رویکرد، پیوند انسان با آسمان و طبیعت را حفظ میکند و یادآور میشود که عبادت ذرهای از قالب دنیوی بیرون نمیرود مگر با اذن الهی.
ثوابی که متوقف نمیشود
- هر نماز، روزه، دعا و سحری که در ماه جدید خوانده میشود، به برکت استهلال است و استهلالکننده در همه آنها شریک است.
- این اشتراک، «مستغلی» میسازد که درآمد معنوی آن تا روز قیامت ادامه دارد.
- برخلاف بسیاری از عبادات، شیطان نمیتواند این عمل را تصرف کند، چون هیچ پوشش دنیوی ندارد.
«اگر استهلال شما نبود، اصل مسئله ماه ثابت نمیشد و این برکات حاصل نمیشد.»
«استهلال از آن عباداتی است که مورد صید شیطان واقع نمیشود.»
پیام نهایی
استهلال، صرفاً یک رصد علمی نیست؛ میثاقی است با خدا که انسان را در زنجیرهای بیپایان از ثواب قرار میدهد. در دنیایی که ابزار دیجیتال زمان و مکان را فشرده کرده، این سنت الهی یادآور میشود که حلال بودن و حقیقی بودن عبادات، گرو به دیدن هلال با چشم انسان است تا دلها همچنان با آسمان بینیاز از واسطههای مصنوعی، نفس بکشند.
