نگاهی به بحرانهای شهرداران قبلی نیویورک در آستانه ورود زهران ممدانی
تحلیل بحرانهای مالی دهه ۱۹۷۰ و موج جرموجنایت دهه ۱۹۹۰ نیویورک که توسط شهرداران ایجاد شد و هشدار درباره سیاستهای رادیکال شهردار جدید زهران ممدانی.
بحرانهای تاریخی نیویورک و هشدار برای دور جدید
این مقاله به بررسی دو بحران بزرگ در تاریخ نیویورک میپردازد که مستقیماً توسط شهرداران شهر ایجاد شدهاند. نخستین بحران، ورشکستگی مالی دهه ۱۹۷۰ بود که در دوره شهرداری جان لیندسی و آبراهام بیم رخ داد. این دو شهردار با سیاستهای مالی نادرست و عدم توازن درآمد و هزینه، شهر را تا مرز ورشکستگی پیش بردند. بحران دوم موج جرموجنایت دهه ۱۹۹۰ بود که در دوره شهرداری دیوید دینکینز به اوج رسید و پس از آن رودی جولیانی با اجرای نظریه «پنجرههای شکسته» موفق به مهار آن شد.
- بحران مالی دهه ۱۹۷۰ منجر به اخراج گسترده پلیس، آتشنشانان و معلمان شد
- نظریه «پنجرههای شکسته» اثبات کرد که مقابله با جرائم کوچک از جرائم بزرگ جلوگیری میکند
- کاهش ۸۴ درصدی آمار قتل در نیویورک از سال ۱۹۹۳ تاکنون
- انتصاب بیش از ۵۰۰۰ افسر پلیس جدید عامل کلیدی در کاهش جرم بود
"فورد به شهر: بمیر" - تیتر مشهور دیلی نیوز در پاسخ به رد کمک مالی فدرال توسط رئیسجمهور فورد
"دیو، کاری بکن!" - تیتر نیویورک پست در انتقاد از بیعملی شهردار دینکینز در قبال موج جرم
اکنون با ورود زهران ممدانی به شهرداری، نگرانیها درباره بازگشت چنین بحرانهایی افزایش یافته است. سیاستهای مالی پرهزینه و کاهش حمایت از پلیس ممکن است شهر را بار دیگر در معرض خطر قرار دهد.
