فاجعه در پارک مکآرتور: فصل جدید بیرحمی در لسآنجلس
صحنههای هولناک در پارک مکآرتور آخرین فصل از دههها بیرحمی شهری است که مانع اقدامات مردمی برای حل معضل بیخانمانی میشود. نویسنده از تجربه شخصی خود در راهاندازی مسکن اشتراکی و موانع شهرداری میگوید.
فاجعه انسانی در پارک مکآرتور
این مقاله به وضعیت فاجعهبار بیخانمانی در لسآنجلس میپردازد که در پارک مکآرتور به اوج خود رسیده است. نویسنده که خود ابتکار مسکن اشتراکی “هاون” را راهاندازی کرده، از مخالفت شهرداری با راهحلهای مردمی انتقاد میکند.
زمینه تاریخی مشکل
- بحران بیخانمانی بیش از ۱۷ سال ادامه دارد
- روزانه ۷ نفر در خیابانهای لسآنجلس جان میبازند
- بودجه یک میلیارد دلاری سالانه بدون نتیجه ملموس
موانع سیاستگذاری
- شهرداری راهحلهای مردمی مانند مسکن اشتراکی را “غیراخلاقی” میدانَد
- توزیع تجهیزات مصرف مواد مخدر به جای درمان
- اولویتدهی به ایدئولوژی بر نجات جان انسانها
“شهرداری لسآنجلس راهحل ما را از فهرست خدمات حذف کرد و مسکن اشتراکی را ‘غیراخلاقی’ خواند”
“این کودکان روزی با چشمانی زیبا و امیدوار به مادرانشان نگاه میکردند”
- بیخانمانی به معضلی ایدئولوژیک تبدیل شده
- نیاز فوری به برنامههای درمانمحور
- لزوم اولویتدهی به نجات جان بر سیاستگذاریهای ایدئولوژیک



