مامدانی با ونزوئلایی‌ها نیست — مادورو و 'جمع‌گرایی' بودند که کشورم را نابود کردند

سقوط ونزوئلا تحت سیاست‌های سوسیالیستی

این مقاله به قلم دنیل دی مارتینو، یک مهاجر ونزوئلایی و پژوهشگر مؤسسه منهتن، نوشته شده است. او از تجربه شخصی خود از زندگی تحت حکومت نیکلاس مادورو و هوگو چاوز می‌گوید و توضیح می‌دهد که چگونه سیاست‌های سوسیالیستی منجر به فروپاشی اقتصادی، موج مهاجرت، قحطی و گسترش قاچاق مواد مخدر در این کشور شد. به گفته نویسنده، دستگیری مادورو توسط نیروهای آمریکایی در ژانویه ۲۰۲۶ رویدادی است که اکثر ونزوئلایی‌ها، چه داخل و چه خارج از کشور، آن را جشن گرفتند.

• نویسنده خاطرنشان می‌کند که وجود جامعه مهاجران ونزوئلایی در نیویورک خود نتیجه فرار از این رژیم است.
• او سیاست‌هایی مانند ملی‌سازی صنایع، کنترل قیمت‌ها و مقررات دست و پاگیر را عامل اصلی نابودی اقتصاد ونزوا دانسته و هشدار می‌دهد که همان سیاست‌ها توسط چهره‌های آمریکایی مانند شهردار زهران مامدانی تبلیغ می‌شوند.
• این مقاله اعتراضات چپ‌گرایان در منهتن که شعار "دست از ونزوئلا بردارید" سر می‌دادند را به چالش کشیده و می‌پرسد که آن‌ها چه حقی دارند که برای ونزوئلایی‌ها تعیین تکلیف کنند.

"وقتی راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز به نتیجه نمی‌رسند، توسل به زور تنها گزینه باقی‌مانده است — و زبان زور تنها زبانی است که رژیم مادورو می‌فهمد." "وجود 'ونزوئلایی‌های نیویورک' دقیقاً به این دلیل است که بسیاری از رژیم سوسیالیستی گریختند."

نویسنده با اشاره به تراژدی انسانی از جمله زندانیان سیاسی و کشته‌شدن بی‌گناهان توسط گروه‌های جنایتکار تحت حمایت رژیم، استدلال می‌کند که اقدام نظامی آمریکا اقدامی ضروری برای عدالت بود. او معتقد است این رویداد فرصتی برای آزادی دوباره ونزوئلا است.