سال نو، بهانههای نو: چگونه زبان درمانی مصممهای ژانویه را خراب میکند
هر ژانویه، آمریکاییها قسم میخورند که این سال finalmente تغییر کنند. کاهش وزن، بهبود روابط، ترک تنبلی. اما زبان borrowed from فرهنگ درمانی، مسئولیتپذیری را تضعیف و شکست را توجیه میکند. این پدیده فراتر از خودیاری، بر گفتار عمومی نیز تأثیر گذاشته است.
تاثیر زبان درمانی بر شکست مصممهای سال نو
هر سال در ژانویه، میلیونها نفر با مصممهای سال نو شروع میکنند، اما اکثر آنها تا فوریه رها میشوند. مشکل lack of insight نیست، بلکه کمبود مسئولیتپذیری است. زبان borrowed from فرهنگ درمانی، به جای تشویق به تحمل ناراحتی و انجام کار سخت تغییر، توقف تلاش و توجیه ماندن در وضعیت موجود را آسانتر میکند.
- توجیه شکست با اصطلاحات روانشناسی: اصطلاحاتی مانند “triggered”، “burned out” یا “toxic” failure را توضیح میدهند و ارزیابی را تحریف میکنند.
- انتقال به حوزه عمومی: این زبان به گفتار عمومی نفوذ کرده است، جایی که خشونت به عنوان “درد” و دزدی به عنوان “نیاز” قاببندی میشود.
- مسئولیت حرفه درمان: درمانگران باید بین همدلی و مسئولیتپذیری تعادل برقرار کنند. توضیح رفتار با trauma نباید به معنی excuse کردن آن باشد.
- عواقب فقدان accountability: هنگامی که setbacks به جای انتخابها به عنوان injuries روایت شوند، پیشرفت متوقف میشود.
"اگر hardship به طور خودکار accountability را پاک کند، هر چه کسی بیشتر درد بکشد، کمتر مسئول میشود."
کلماتی که برای شفافیت رفتار بودند، اکنون آن را محو میکنند.
تغییر inherently ناراحتی دارد و به restraint، consistency و تحمل frustration نیازمند است. فرهنگی که به مردم میآموزد رفتار خود را توضیح دهند نه آن را بپذیرند، به اشتباه excuses را پیشرفت میپندارد.



