تدارک ناسا برای رزمایش نهایی راکت آرتمیس ۲ با هدف بازگشت به ماه
ناسای آمریکا در حال انجام آخرین تمرین مهم برای موشک آرتمیس ۲ است که در صورت موفقیت، اولین مأموریت سرنشیندار به ماه پس از ۱۹۷۲ خواهد بود.

رزمایش نهایی آرتمیس ۲؛ گامی به سوی ماه
سازمان ناسا آخرین مرحله مهم تمرینات موشک آرتمیس ۲، با هدف بازگرداندن انسان به سطح ماه، را برنامهریزی کرده است. این تمرین که “رزمایش کامل سوختگیری” (wet dress rehearsal) نام دارد، شامل تمامی مراحل پیش از پرتاب است و در صورت موفقیت، راه را برای اولین مأموریت سرنشیندار به ماه توسط ایالات متحده از سال ۱۹۷۲ به بعد هموار میکند. این رزمایش شامل پر کردن موشک سامانه پرتاب فضایی (SLS) با ۷۰۰,۰۰۰ گالن از سوختهای برودتی و سپس تخلیه آن برای اطمینان از عملکرد صحیح سیستم سوخترسانی است.
این مأموریت حامل خدمه چهار نفره شامل فضانوردان ناسا، رید وایزمن، ویکتور گلور و کریستینا کوک و همچنین جرمی هانسن از آژانس فضایی کانادا خواهد بود. مأموریت آرتمیس ۲ قرار است رکورد دورترین سفر فضایی انسانها را بشکند، به طوری که پیشبینی میشود فضانوردان حدود ۵۰۰۰ مایل فراتر از سمت دور ماه پرواز کنند.
جزئیات و اهداف تمرین
رزمایش کامل سوختگیری شامل تست سیستمهای حیاتی از جمله باتریها و سیستمهای انرژی کپسول Orion است که فضانوردان در طول سفر ۱۰ روزه خود به دور ماه در آن مستقر خواهند بود. مهندسان همچنین کنترلهای خدمه و سیستمهای پشتیبانی حیات را بررسی میکنند تا اطمینان حاصل شود که همه چیز برای بازگشت آمریکا به ماه تا سال ۲۰۲۸ آماده است. این تمرینات در مرکز فضایی کندی در فلوریدا انجام میشود و در صورت موفقیتآمیز بودن، ناسا تاریخ رسمی پرتاب را اعلام خواهد کرد، که زودترین زمان ممکن برای آن یکشنبه ۸ فوریه (تاریخ ذکر شده در متن اصلی) تعیین شده است.
“رزمایش کامل سوختگیری شامل تمامی آزمایشات پیش از پرتاب لازم برای موشک است، از جمله یک شمارش معکوس شبیهسازی شده کامل.”
برنامه آرتمیس ناسا نقطه عطفی در اکتشافات فضایی است و هدف نهایی آن ایجاد حضوری پایدار در ماه است. خدمه آرتمیس ۲ مسئولیت سنگینی در تأیید عملکرد ایمن فضاپیما برای این مأموریت تاریخی دارند.
“فضانوردان انتظار دارند تا تقریباً ۵۰۰۰ مایل فراتر از سمت دور ماه پرواز کنند، که دورترین مسافتی است که هر انسانی تا به حال به فضا رفته است.”
در نهایت، موفقیت این رزمایش کلید برنامهریزی پرتاب فضانوردان است. این مأموریت نه تنها به یادآوری دستاوردهای گذشته فضایی آمریکا کمک میکند، بلکه اطمینان حاصل میکند که فناوریهای لازم برای تحقق هدف بلندمدت استقرار در ماه تا سال ۲۰۲۸ کاملاً عملیاتی هستند.


