متئو استافورد کوارتربک رم, اولین جایزه MVP خود را کسب کرد
متئو استافورد، کوارتربک ۳۷ ساله لس آنجلس رمز، پس از هفده فصل بازی در لیگ برتر فوتبال (NFL), اولین جایزه MVP خود را در مراسم NFL Honors در سان فرانسیسکو دریافت کرد.
موفقیت تاریخی متئو استافورد در کسب جایزه MVP
متئو استافورد، کوارتربک ۳۷ ساله تیم لس آنجلس رمز، در سنینی که اغلب ورزشکاران حرفهای به پایان دوران حرفهای خود نزدیک میشوند، موفق شد اولین جایزه MVP (باارزشترین بازیکن) لیگ ملی فوتبال (NFL) را در مراسم سالانه NFL Honors کسب کند. این دستاورد پس از هفده فصل بازی در لیگ به دست آمد و شاهدی بر یک فصل خارقالعاده برای او بود. استافورد در این فصل با پرتابهای موفق، رهبر NFL در تعداد یارد پرتابی با ۴,۷۰۷ یارد بود و همچنین ۴۶ تاچداون به ثمر رساند و تنها هشت بار توپ لو رفت (اینترسپشن). این ۴۶ تاچداون یک رکورد برای رمز محسوب میشود.
عملکرد استافورد قابل توجه بود، به خصوص با توجه به این واقعیت که او بخش قابل توجهی از کمپ تمرینی پیشفصل را به دلیل ریکاوری از آسیبدیدگی دیسک کمر از دست داد. او همچنین در سال گذشته در آستانه خروج از تیم رمز بود، چرا که با باشگاه بر سر مسائل قراردادی اختلاف داشت و مذاکراتی با تیمهای دیگر انجام داده بود. با این حال، با بازسازی قرارداد و برنامهریزی دقیق پزشکی، توانست فصلی تاریخی رقم بزند که به کسب این جایزه مهم منجر شد.
اهمیت دستاورد استافورد
کسب MVP توسط استافورد در سن ۳۷ سالگی او را در زمره نخبگان تاریخی NFL قرار میدهد؛ بازیکنانی نظیر تام بردی، آرون راجرز و پیتون منینگ که در اواخر دوران حرفهای خود این افتخار را کسب کردند. این موفقیت نشان میدهد که بازیکنان میتوانند حتی پس از سالها تجربه، به اوج عملکرد خود برسند. رمز نیز با هدایت استافورد به رکورد ۱۲ برد و ۵ باخت دست یافت و تا آستانه سوپر بول پیش رفت، هرچند در بازی قهرمانی کنفرانس ملی (NFC) شکست خورد.
نقش تیم و مربیگری
استافورد همواره بر این نکته تأکید داشته است که موفقیتهای یک کوارتربک وابسته به کل تیم است و آمار بردهای یک کوارتربک به تنهایی نباید ملاک قضاوت باشد. او اشاره کرد که در دوران حضور ۱۲ سالهاش در تیم دیترویت لاینز، علیرغم عملکرد آماری خوب، به دلیل ضعف ساختاری باشگاه نتوانست به موفقیتهای تیمی دست یابد. اکنون در لس آنجلس، او با مربیگری بهتر (تحت هدایت شان مکوی) و همتیمیهای قویتر، بازدهی بیشتری داشته است.
“مسلماً من تمام تلاشم را میکنم تا در سطح بالایی بازی کنم یا به روش درست تیم را هدایت کنم و راهی برای بردن بازیها پیدا کنم”، استافورد اظهار داشت. “بدون شک، اما من آن بازیها را به تنهایی نبردم و هیچ کدام از آنها را هم به تنهایی نباختم. ما به عنوان یک تیم بازی میکنیم. ما به عنوان یک تیم میبریم و به عنوان یک تیم میبازیم.”
این فصل استثنایی سوالاتی را در مورد آینده شغلی او ایجاد کرده است؛ آیا این جایزه پایان راه خواهد بود یا انگیزهای برای ادامه بازی و تلاش برای کسب سوپر بول بعدی است؟
“لحظات سختی وجود داشت. مدتی بود که وضعیت نامشخص بود و به سختی پیش میرفت”، استافورد در مورد ریکاوریاش از مصدومیت کمر گفت.
