رقاص اسکی هنری آمریکایی، ماکسیم ناوموف، یاد والدین فوت شده خود را در المپیک گرامی داشت

یادبود تلخ ماکسیم ناوموف در اولین حضور المپیکی

ماکسیم ناوموف، اسکیت‌باز هنری تیم ایالات متحده، در اولین حضور خود در المپیک زمستانی ۲۰۲۶ در میلان، لحظه‌ای احساسی را رقم زد و یاد والدین فقیدش را که سال پیش در سانحه سقوط هواپیما در نزدیکی واشنگتن دی.سی. جان باختند، گرامی داشت. ناوموف پس از اتمام برنامه کوتاه خود در سالن اسکیت روی یخ میلانو، عکسی قدیمی از کودکی خود به همراه والدینش، وادیم ناوموف و اوژنی شیشکووا (که هر دو اسکیت‌بازان پیشین روسی بودند)، را بوسید و اعلام کرد که «حضور آنها را حس کرده است».

این حادثه دلخراش در ژانویه ۲۰۲۵ رخ داد و ۶۷ نفر از جمله والدین او را که از کمپ توسعه اسکیت نمایشی بازمی‌گشتند، از بین برد. اجرای ناوموف در این برنامه کوتاه، با امتیاز ۸۶.۶۵ که بهترین نتیجه او در فصل بود، با موفقیت همراه شد و شور و هیجان زیادی ایجاد کرد. او پس از اجرای بی‌نقص خود، در مصاحبه‌ای گفت که برخلاف معمول که بدنش می‌لرزد، این بار احساس «آسانی و روانی» در حرکاتش داشته، گویی کسی او را روی یخ هدایت می‌کرده است.

این لحظه تماشایی، که پیش از آن پیام «مامان و بابا، این برای شماست» روی اسکوربورد ورزشگاه نمایش داده شده بود، نشان‌دهنده پیوند عمیق این ورزشکار با میراث والدینش است که خود سابقه حضور در المپیک‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۴ را برای روسیه داشتند و بعدها در ماساچوست مدرسه‌ای برای اسکیت نمایشی اداره می‌کردند.

• ناوموف در اولین اجرای المپیکی خود، برنامه کوتاهی بدون نقص را ارائه داد.
• والدین او، اسکیت‌بازان سابق روسی، در سانحه سقوط هواپیمایی در ژانویه ۲۰۲۵ درگذشتند.
• او پس از اجرای موفقیت‌آمیز، با بوسیدن عکس خانوادگی‌اش ادای احترام کرد.
• والدین او در گذشته برای تیم روسیه مسابقه می‌دادند و مربی اسکیت بودند.
• او اظهار داشت که در طول برنامه، «احساس می‌کرد شخص دیگری او را راهنمایی می‌کند».

ناوموف پس از اجرای احساسی خود گفت: «دقیقا، به محض اینکه اولین پرش را انجام دادم، معمولاً بدنم خیلی سخت می‌لرزد، اما این بار آسانی و روانی همه چیز، روشی که برای همه کارها آماده می‌شدم، طوری بود که احساس می‌کردم کسی تقریباً مرا روی یخ هدایت می‌کند.»

پیام او به والدینش روی اسکوربورد ورزشگاه قبل از اجرای احساسی‌اش، این بود: «مامان و بابا، این برای شماست.»

این رویداد نه تنها یک نمایش ورزشی، بلکه ادای احترامی عمومی و تاثیرگذار به اسطوره‌های اسکیت نمایشی بود که فرزندشان در یکی از بزرگترین رویدادهای ورزشی جهان میراث آن‌ها را زنده نگه داشت.