معرفی «پدربزرگ و مادربزرگهای هلیکوپتری» که وسواس زیادی روی نوههایشان دارند
توصیف نسل جدیدی از پدربزرگها و مادربزرگها که بسیار نگران و درگیر تربیت فرزندان فرزندان خود هستند و نظرات و توصیههای ناخواسته ارائه میدهند.
پدربزرگ و مادربزرگهای هلیکوپتری و نقش آنها در تربیت نوین
در سالهای اخیر شاهد پدیدهای نوظهور در خانوادهها هستیم: «پدربزرگ و مادربزرگهای هلیکوپتری». این افراد که به شدت به نوههای خود علاقهمندند، دخالت زیادی در زندگی روزمره و روند تربیت فرزندان فرزندانشان دارند، و گاهی اوقات این دخالتها با انتقاد همراه است. این سبک مداخله، که ریشه در افزایش نگرانیها و آگاهی از روشهای جدید تربیت دارد، در خانوادههای بسیاری در آمریکا مشاهده میشود.
برخی والدین، مانند «کامی واکر» که خود را یک مادر هلیکوپتری میداند، از این سطح از تعامل استقبال میکنند و آن را بخشی از سبک والدگری وابسته میدانند. واکر توضیح میدهد که مادرش دائماً برای اطمینان از حال نوهها و پیگیری مسائل آموزشی و پزشکی آنها در تماس است. او معتقد است که این همکاری نزدیک به موفقیت و رشد عاطفی کودکان کمک میکند. این هماهنگی مستمر شامل آگاهی از پروژههای مدرسه، پیگیری جلسات دکتر و حتی خرید لباس برای نوهها میشود، هرچند که این نزدیکی گاهی اوقات با شوخیهایی در مورد عدم رعایت مرزها همراه است، مانند شوخی «پیتر شانکمن» که پدرش مثل تحویلدهنده غذای چینی، او را تحویل میداده است.
مرزهای مداخله: مفید یا مضر؟
البته این سطح از درگیری همیشه بدون چالش نیست. روانشناسی به نام «دیل اتکینز» هشدار میدهد که زمانی که پدربزرگها و مادربزرگها وارد قلمرو میکرو-مدیریت یا انتقاد از روشهای نوین تربیت مانند خواب یا آموزش دستشویی میشوند، مشکلساز خواهد شد. نکته کلیدی برای پدربزرگ و مادربزرگها این است که به جای انتقاد، زمان بگذارند و درباره روشهای جدید مطالعه کنند تا بتوانند مکالماتی سازندهتر داشته باشند.
“به پدربزرگ و مادربزرگها میگویم: مهم است که جایگاه خود را در ساختن این «دهکده» بدانید – پس آن را خراب نکنید.”
برخی دیگر مانند «الکس میون» در لسآنجلس، با توصیههای قدیمی در مورد خواب کودک (مثل عدم استفاده از دستگاههای تولید صدا یا کیسههای خواب) مواجه شدهاند، هرچند که او این نکات را با اندکی احتیاط میپذیرد.
استقبال از کمک فعال
در نقطه مقابل، برخی خانوادهها به شدت از رویکرد «همه دستها روی عرشه» استقبال میکنند. «ریچل فردمن»، مادر مجردی که به راهنماییهای مادرش خوشآمد میگوید، اظهار داشته که روزانه چندین بار با مادرش صحبت میکند و والدینش را «هلیکوپتر در معنای بسیار مثبت» میداند. این حمایت فعال به ویژه برای والدینی که تنها هستند، بسیار ارزشمند است.
«بسیاری از دوستانم احساس میکنند که والدینشان بیفایده هستند؛ آنها فقط برای بازی میآیند اما مراقب نیستند. والدین من برعکس هستند. آنها میدانند چه کاری انجام دهند و چگونه آن را انجام دهند.»
این سبک از دخالت، اگرچه ممکن است برای برخی آزاردهنده باشد، اما برای والدینی که به دنبال راهنمایی متخصصانه هستند، یک امتیاز محسوب میشود. پدربزرگ و مادربزرگهایی که دانش روز در زمینه رشد کودک دارند، میتوانند بهترین مربیان غیرمستقیم باشند.
- تعامل عمیق بین نسلها یک روند رو به رشد است.
- انتقاد از روشهای مدرن تربیت نوین اغلب توسط روانشناسان توصیه نمیشود.
- مرزگذاری مناسب برای حفظ رابطه سالم حیاتی است.
- برخی والدین فعالانه از دخالت بیشتر استقبال میکنند.
