انتقاد شدید از فرماندار کنتاکی اندی بشیر به دلیل استناد به انجیل برای دفاع از درمان‌های ترنس‌جندر برای کودکان

چالش الهیاتی در مورد حمایت سیاسی از درمان‌های ترنس‌جندر

فرماندار کنتاکی، اندی بشیر، که به عنوان یکی از مدعیان احتمالی ریاست جمهوری ۲۰۲۸ مطرح است، به دلیل استفاده از انجیل برای دفاع از موضع خود در قبال ممنوعیت درمان‌های پزشکی مرتبط با تغییر جنسیت برای کودکان، مورد انتقاد شدید قرار گرفته است. این جنجال زمانی آغاز شد که بشیر در برنامه تلویزیونی “The View” توضیح داد که ایمان مسیحی او، به ویژه آموزه‌هایی مانند «قانون طلایی» و «حکایت سامری نیکوکار»، بر تصمیماتش، از جمله وتوی قانونی که به عنوان «بدترین لایحه ضد LGBTQ» توصیف شد، تأثیر می‌گذارد. او استدلال کرد که ایمانش به او می‌آموزد که «همه کودکان فرزندان خدا هستند» و او نمی‌خواهد کسی این کودکان را «آزار دهد».

این اظهارات بلافاصله با واکنش‌های تندی همراه شد، از جمله از سوی آلبرت مولر، رئیس دانشکده الهیات باپتیست جنوبی، که بشیر را متهم به تحریف کتاب مقدس و ارائه تفسیری «احمقانه» از آموزه‌های مسیحی کرد. مولر تأکید کرد که «مسیحیت بیبلیکال تاریخی» در مورد «نظم خلقت» که انسان را «مذکر و مؤنث» آفریده است، موضع روشنی دارد. او دیدگاه بشیر را نوعی «لیبرالیسم الهیاتی» دانست که «انجیل را کوچک می‌کند» و صرفاً به آموزه‌های اخلاقی ساده مانند قانون طلایی بسنده می‌کند.

• بشیر قانونی را وتو کرد که ارائه‌دهندگان خدمات درمانی را از تجویز مسدودکننده‌های بلوغ یا جراحی‌های تغییر جنسیت به افراد زیر سن قانونی منع می‌کرد.
• استدلال اصلی بشیر بر پایه این ایده بود که ایمانش وی را ملزم به حمایت از «همه کودکان» به عنوان فرزندان خدا می‌کند.
• مولر اصرار دارد که دفاع از ایدئولوژی LGBTQ در محافل مسیحی، به معنای طرد مسیحیت ارتودوکس تاریخی است.
• کنگره کنتاکی با رأی خود وتوی بشیر علیه قانون مذکور را لغو کرد و آن را به قانون تبدیل نمود.
• بشیر همچنین در دفاع از وتوی دیگری علیه محدودیتی در پوشش بیمه برای مراقبت‌های تغییر جنسیت، به ایمان خود استناد کرده بود.

مولر اظهار داشت: «شما واقعاً در اینجا با دو دین رقیب روبرو هستید: یکی مسیحیت بیبلیکال تاریخی و ارتودوکس، و دیگری لیبرالیسم الهیاتی و هر آنچه که در ادامه تولید می‌کند.»

بشیر در دفاع از اقداماتش گفت: «بیشتر تصمیماتی که می‌گیرم بر اساس آن قانون طلایی است که می‌گوید همسایه خود را چون دوست بداریم، و آن حکایت سامری نیکوکار که می‌گوید همه همسایگان ما هستند.»

این مناظره نشان‌دهنده شکاف عمیق در تفسیر متون مذهبی در مواجهه با مسائل اجتماعی مدرن و حقوق اقلیت‌ها است، به‌ویژه زمانی که مقامات منتخب از اعتبار مذهبی خود برای توجیه سیاست‌های عمومی استفاده می‌کنند. سطح بالای حمایت عمومی از بشیر در ایالت جمهوری‌خواه کنتاکی، موضوع بحث‌های گسترده‌تری را در مورد جایگاه او به عنوان یک چهره بالقوه ملی در آینده دموکرات‌ها ایجاد کرده است.