آدای مارا؛ بازیکن سابق UCLA و یادآور جدایی بزرگ
رویارویی با آدای مارا، بازیکن سابق تیم بسکتبال UCLA که اکنون در میشیگان است، یادآور بازیکنی است که هواداران نتوانستند او را نگه دارند.

رویارویی با آدای مارا و حسرت جدایی در UCLA
موضوع اصلی این مقاله، تقابل پیشروی تیم بسکتبال UCLA با بازیکن سابق خود، آدای مارا، سنتر بلندقامت تیم میشیگان است. مارا که فصل گذشته تیم را ترک کرد و به میشیگان پیوست، اکنون به یک مهره کلیدی در ترکیب تیم رقیب تبدیل شده و عملکرد خیرهکنندهاش، بهویژه در زمینه دفاع زیر حلقه و ریباند، بهشدت غیبت او را در تیم فعلی بروسها یادآوری میکند. این تقابل برای سرمربی UCLA، میک کرونین، یادآور سختیهای مدیریت پورتال نقل و انتقالات دانشجویان است. مارا با قد ۷ فوت و ۳ اینچ، به همراه همتیمیهایش، خط حمله میشیگان را به یکی از قدرتمندترینهای کشور تبدیل کرده است.
عملکرد مارا تحت هدایت مربی جدید به شدت متحول شده است. میانگینهای او شامل ۱۱.۴ امتیاز، ۶.۹ ریباند و ۲.۸ بلاک است که تقریباً دو برابر آمار فصل حضورش در UCLA محسوب میشود. افزایش زمان بازی او به ۲۲.۸ دقیقه در هر مسابقه، نقش حیاتی او را نشان میدهد. این در حالی بود که در فصل گذشته در UCLA، زمان بازی او به دلیل مسائلی چون آمادگی جسمانی، تاکتیکهای مربی و گاهی بیماری، نوسان زیادی داشت و سرمربی کرونین ترجیح میداد از بازیکنان کوتاهتری مانند تایلر بیلودو در پست سنتر استفاده کند.
چالشهای UCLA پس از جدایی مارا
تیم UCLA پس از جدایی مارا در جستجوی یک بازیکن باکیفیت برای حفاظت از زیر حلقه و ریباند مؤثر بوده است، اما بهنظر میرسد تا حد زیادی نتوانستهاند جای خالی او را پر کنند. کرونین اذعان کرده است که آنها به تولید امتیاز و دفاع از فضای زیر حلقه از سوی سنترهای جدید خود، مانند زاویه بوکر و استیون جامرسون دوم، نیاز دارند. برنامه اولیه این بود که مارا در کنار گارد راس جدید، دانووان دنت، یک همکاری مؤثر ایجاد کند، اما مسیر تیم تغییر کرد. کرونین با اشاره به وفاداری دیگر بازیکنان کلیدی تیم، تلویحاً از خروج مارا انتقاد کرد و ارزشهایی چون مدرک UCLA را در مقابل حضور در این تیم برجسته ساخت.
نگاهی به مسیر حرفهای مارا
مارا ابراز داشت که اگرچه دوران حضورش در وستوود (UCLA) را دوست داشت، اما او احساس میکرد که انتظاراتی که با آن وارد دانشگاه شده بود، در طول دو سال محقق نشده و برای پیشرفت حرفهای خود به میشیگان رفته است. او میخواست به انتظاراتی که از او میرفت، جامه عمل بپوشاند. این خروج، trajectory فصل UCLA را پیش از آغاز آن تغییر داد.
مارا گفت: «احساس کردم با انتظارات زیادی اینجا آمدم که بعد از دو سال محقق نشده است. بنابراین تصمیم گرفتم به میشیگان بروم تا تمام انتظارات را برآورده کنم.»
کرونین در مواجهه با نبود مارا اظهار داشت: «بازی دیگر، رفیق. این زندگی در پورتال است.»
در نهایت، این مقاله با لحنی کنایهآمیز نتیجه میگیرد که هرچند UCLA در جستجوی سنتر جدیدی برای مقابله با تیمهای بزرگ لیگ بیگ تن (Big Ten) بود، اما «بهترین امید بروسها» برای یافتن استعداد بزرگ، در واقع هماکنون در تیم رقیب، میشیگان، بازی میکند و این تنها یک نمونه از پیچیدگیهای دنیای بسکتبال کالج است.


