در پرونده دعوی، ادعا میشود که کاِلَن به ویلچر کشیده شد، توسط اوبر (هزینه توسط بیمارستان) به یک پناهگاه بیخانمان در مرکز فینیکس منتقل شد و به دلیل ناتوانی در یادآوری نشانی خود، نتوانست به منزل بازگردد.
به گفتهٔ خانوادهٔ کاِلَن، بیمارستان پس از واگذاری نادرست پسرشان، او را به اوبر سوار کرد و به یک پناهگاه بیخانمان در مرکز فینیکس منتقل کرد. این اقدام که هزینه آن توسط بیمارستان پرداخت شد، منجر به مرگ کاِلَن در شرایط آب و هوایی گرم شد. پدر خانواده، سِث لاچیکا، این رفتار را دستبرداری و قتل غیرقابلاجازه توصیف کرد و اظهار داشت که بیمارستان از مسئولیت مراقبت پزشکی فرار کرده است.
“من به آنها گفتم که آزادش نکنند. آنها او را Ubered اینجا کردند و او را رها کردند تا بمیرد.” – سِث لاچیکا “این رفتار فراتر از سهلانگاری یا سهلپذیری پزشکی است؛ این یک اقدام آشکارانه برای نادیدهگیری ایمنی فیزیکی بیمار بود.” – متن دعوی قانونی در پایان، این پرونده نشان میدهد که قواعد اخلاق پزشکی و مسئولیت بیمارستانها در مواجهه با بیماران حائز اهمیت است و میتواند به بازنگری در سیاستهای ترخیص بیماران منجر شود.
وطنامروز
