نقدی بر منطق تنظیمگری اندیشکدهها؛ از خیرخواهی فرضی تا خطای نهادی پرهزینه
در تحلیل شیوه تنظیمگری فعالیت اندیشکدهها، نیت تدوینکنندگان آییننامه را میتوان خیرخواهانه فرض کرد، اما این شرط کافی برای سیاستگذاری درست نیست. آنچه محل مناقشه است، «روش» انتخابشده برای مواجهه با نهاد اندیشه میباشد.
نقد منطق تنظیمگری اندیشکدهها
این تحلیل به شیوه تنظیمگری فعالیت اندیشکدهها میپردازد و تأکید میکند که اگرچه نیت تدوینکنندگان آییننامه ممکن است خیرخواهانه فرض شود، اما خیرخواهی به تنهایی شرط کافی برای سیاستگذاری درست نیست. محور اصلی مناقشه بر سر روش انتخابشده برای مواجهه با نهاد اندیشه است که امکان دارد به خطاهای نهادی پرهزینه منجر شود.
- تمرکز بر تضاد بین نیتهای خیرخواهانه و نتایج عملی سیاستها
- بررسی ریسکهای ناشی از روشهای نامناسب تنظیمگری
- تحلیل هزینههای نهادی ناشی از خطاهای سیاستگذاری
- تأکید بر لزوم توجه به کارآمدی روشها beyond نیتهای خوب
“آنچه محل مناقشه است، «روش» انتخابشده برای مواجهه با نهاد اندیشه است.”
در نهایت، این بحث نشان میدهد که برای دستیابی به سیاستگذاری مؤثر، باید فراتر از فرض خیرخواهی حرکت کرد و بر کارآمدی و appropriateness روشهای تنظیمگری تمرکز نمود.
