تلخی «زنده شور» کام جشنواره فجر را شیرین کرد؛ فیلمی ضد قصاص؟
«زندهشور» جدیدترین ساخته کاظم دانشی، روایتگر ساعات پایانی حیات پنج محکوم به اعدام است؛ روایتی فشرده و ملتهب که اضطراب و تعلیقی نفسگیر را به تماشاگر منتقل میکند.
نقد و بررسی فیلم «زنده شور» در جشنواره فجر
فیلم سینمایی «زنده شور» به کارگردانی کاظم دانشی، در ساعات پایانی جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و با روایتی فشرده، تلخ و ملتهب از زندگی پنج محکوم به اعدام، توانست توجه منتقدان و مخاطبان را به خود جلب کند. داستان فیلم در ساعات نزدیک به اجرای حکم قصاص متمرکز شده و با ایجاد اضطراب و تعلیقی دائمی، تماشاگر را درگیر سرنوشت شخصیتها میکند. دانشی که پیش از این با فیلم موفق «علفزار» مورد توجه قرار گرفته بود، در این اثر نیز نگاهی عمیق به مسائل اجتماعی و اخلاقی جامعه معاصر دارد.
یکی از محورهای اصلی بحث پیرامون «زنده شور»، پرداختن به مفهوم قصاص و ابعاد انسانی آن است. فیلم تلاش میکند تا تنها به جنبههای شکلی مجازات نپردازد، بلکه به تأثیرات روانی و اجتماعی آن بر محکومان و خانوادههایشان بپردازد. لحن فیلم به شدت گزنده و واقعگرایانه است و از هرگونه شعارزدگی فاصله میگیرد، که این صمیمیت روایی یکی از نقاط قوت اثر محسوب میشود.
ویژگیهای برجسته کارگردانی و بازیگری
کاظم دانشی با استفاده از تکنیکهای سینمایی مشخص، فضایی سنگین و وهمآلود را خلق میکند که با موضوع فیلم کاملاً همخوانی دارد. تمرکز بر جزئیات چهرهها و دیالوگهای کوتاه و تأثیرگذار، عمق بیشتری به شخصیتها بخشیده است. بازیگران فیلم نیز در ایفای نقشهای پیچیده خود بسیار موفق بودهاند و توانستهاند عمق رنج و امید واهی زندانیان را به شکلی باورپذیر نمایش دهند. فیلم از سویی تلخی شرایط محکومین به اعدام را به تصویر میکشد و از سویی دیگر، پرسشهایی بنیادین را در مورد عدالت و شفقت مطرح میسازد.
- ریتم تند و پرتعلیق: فیلم با ریتمی سریع پیش میرود و مخاطب را لحظهای رها نمیکند.
- سیاست نمایشی: دانشی از طریق روایت زندگی محکومان، به نقد ضمنی سیستم قضایی در قبال احکام سنگین میپردازد.
- فضاسازی تاریک: استفاده هوشمندانه از نورپردازی و طراحی صحنه برای القای حس خفقان.
- پایانبندی تأثیرگذار: سکانسهای پایانی فیلم به گونهای چیده شدهاند که تأثیری ماندگار بر روان بیننده بگذارند.
- تمرکز بر ابعاد انسانی: فراتر از جرم ارتکابی، بر انسانیت از دست رفته تأکید میشود.
«زندهشور» تلاشی جسورانه برای گشودن بحثهایی است که معمولاً در سینمای جریان اصلی نادیده گرفته میشوند و از این منظر، فیلمی مهم در کارنامه کارگردان محسوب میشود.
روایت «حتی اگر بخشیده شوید، زنده نخواهید شد» در بطن این فیلم موج میزند.
در مجموع، «زنده شور» با وجود تم سنگین، به دلیل کارگردانی منسجم و بازیهای قوی، توانسته است جشنواره فجر را با طعمی متفاوت مواجه سازد و سهم بسزایی در خلق لحظات تأثیرگذار این دوره از جشنواره داشته باشد. این فیلم به عنوان یک اثر اجتماعی-درام، جایگاه خود را به عنوان اثری قابل تأمل در سینمای ایران تثبیت میکند.
