شگفتانههای موشکی ایران و قدرت بازدارندگی نظامی
تحلیلگر امنیتی از احتمال نفوذ موشکهای جدید ایران مانند خرمشهر ۴ با سرعت ۱۶ برابر صوت و اهمیت قدرت بازدارندگی سخن میگوید.

تأکید بر توانمندیهای موشکی ایران
تحلیلهای استراتژیک اخیر بر توانمندی روزافزون نیروهای نظامی ایران و پیشرفتهای قابل توجه در حوزه موشکی تأکید دارند. مسئله مهمی که در پی تحولات منطقه و حضور نیروهای خارجی مطرح شده، افزایش قدرت نفوذ و تخریب سامانههای دفاعی دشمن توسط موشکهای پیشرفته ایرانی است. سرتیپ الیاس فرحات، بهعنوان یک تحلیلگر امنیتی و استراتژیک، اظهار داشته است که احتمال نفوذ تعداد بیشتری از موشکها از سوی ایران اکنون افزایش یافته است. این امر به ویژه در مورد جدیدترین دستاوردهای موشکی، مانند موشک خرمشهر ۴، مشهود است که از قابلیتهای فنی فوقالعادهای برخوردار است.
یکی از مهمترین ویژگیهای برجسته موشک خرمشهر ۴، سرعت سرسامآور آن است که طبق گزارشها، به ۱۶ برابر سرعت صوت (هایپرسونیک) میرسد. این سطح از سرعت نه تنها توانایی انهدام اهداف را به شدت بالا میبرد، بلکه عبور از سامانههای دفاع موشکی متداول جهان را بسیار دشوار میسازد. این دستاورد نشاندهندهی سرمایهگذاری فعال ایران در بخش دفاعی و دستیابی به سطوح بالای خودکفایی در این صنعت حساس است.
اهمیت قدرت بازدارندگی در سیاست دفاعی
توسعه سامانههای موشکی قدرتمند همواره بهعنوان یکی از ارکان اصلی دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران مطرح بوده است. این توانمندیها بیشتر با هدف بازدارندگی در برابر تهدیدات خارجی تفسیر میشوند. هدف اصلی، ایجاد هزینهای غیرقابل قبول برای هرگونه تجاوز احتمالی علیه تمامیت ارضی و منافع ملی ایران است.
- پیشرفتهای فناورانه در موشکهای بالستیک و کروز ایران را به سطح جدیدی از توانمندیهای نظامی رسانده است.
- موشک خرمشهر ۴ با سرعت عملیاتی بالای ۱۶ ماخ، یک چالش بزرگ برای سامانههای دفاعی منطقهای محسوب میشود.
- تحلیلگران امنیتی معتقدند که این پیشرفتها احتمال درگیری مستقیم را کاهش میدهد.
- تمرکز بر افزایش قدرت نفوذ و دقت اصابت موشکها از اولویتهای توسعه نظامی است.
«امروز میتوان درباره افزایش احتمال نفوذ تعداد بیشتری از موشکها از سوی ایران صحبت کرد، بهویژه پس از اعلام موشک خرمشهر ۴ و سرعت بالای آن که، ۱۶ برابر سرعت صوت است.»
این ارتقاء سطح توان موشکی، پیامی روشن برای بازیگران منطقهای و فرامنطقهای است. در حالی که ملت ایران همواره بر اهمیت حفظ استقلال خود تأکید داشته است— همانطور که در فتح بزرگ ۲۲ بهمن ۵۷ خود را از دخالت بیگانگان نجات داد— توسعه قدرت دفاعی، ضامن این استقلال در عرصههای جدید ژئوپلیتیک خواهد بود.



