بقا: تحریم‌های پس از مذاکرات مسقط نشانه اعتیاد آمریکا به فشار اقتصادی است

تحلیل سخنان سخنگوی وزارت امور خارجه در خصوص تحریم‌ها

سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، آقای بقا، در نشست خبری اخیر، موضع قاطع ایران را در قبال فشارهای اقتصادی خارجی، به ویژه تحریم‌های اعمال شده از سوی ایالات متحده، تشریح کرد. وی اظهار داشت که اعمال تحریم‌ها بلافاصله پس از برگزاری مذاکرات مسقط، نشان‌دهنده نوعی اعتیاد در سیاست خارجی آمریکا به استفاده از ابزارهای اقتصادی به عنوان وسیله‌ای برای اعمال فشار بر دولت‌ها و ملت‌ها است. این اقدام، با وجود گفت‌وگوها، نشانی از عدم صداقت در رویکرد واشنگتن تلقی می‌شود.

بقا تأکید کرد که این سطح از فشارها و تهدیدها، هیچ‌گونه تأثیر معناداری بر تصمیم‌گیری یا مسیر سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران نخواهد داشت. این موضع نشان می‌دهد که ایران تحریم‌ها را به عنوان اهرمی برای انحراف یا تغییر مسیر راهبردی خود نپذیرفته و آمادگی لازم برای مقابله با این اقدامات را دارد. او همچنین اشاره کرد که مقامات آمریکایی می‌بایست در تصمیم‌گیری‌های خود، مستقل از لابی‌ها و فشارهای سیاسی داخلی عمل کنند تا نتایج مذاکرات سازنده باشد.

پایداری ایران در برابر فشارها

سخنگوی وزارت امور خارجه بر این نکته تأکید نمود که تلاش‌های خارجی برای مهار ایران از طریق ابزارهای اقتصادی محکوم به شکست است. این رویکرد، که مبتنی بر اعمال قهرآمیز است، در بلندمدت نتیجه‌ای جز تضعیف فرایند دیپلماتیک نخواهد داشت. موضع ایران همواره مبتنی بر اقتدار ملی و حفظ منافع مردم بوده است.

“اعمال تحریم‌ها بعد از مذاکرات مسقط، نشانه اعتیاد آمریکا به استفاده از ابزار اقتصاد برای اعمال فشار بر کشورهاست.”

پاسخ ایران به هرگونه تعرض

در بخش دیگری از اظهارات خود، بقا نسبت به هرگونه اقدام تحریک‌آمیز یا تعرض هشدار داد و عنوان کرد که پاسخ ایران به تعرض، پشیمان‌کننده و کوبنده خواهد بود. این جمله، به عنوان یک بازدارندگی قوی، بر لزوم رعایت خطوط قرمز ایران در عرصه بین‌الملل تأکید دارد. ایران، در عین تمایل به دیپلماسی، هرگز از حق دفاع مشروع خود دست نخواهد کشید.

• تمرکز آمریکا بر ابزارهای اقتصادی به عنوان روش اصلی اعمال نفوذ.
• تأکید بر عدم تأثیرپذیری ایران از تهدیدات و فشارهای خارجی.
• درخواست از مقامات آمریکایی برای استقلال از نفوذ لابی‌ها در تصمیم‌گیری‌ها.
• هشدار صریح مبنی بر پاسخی کوبنده به هرگونه تعرض نظامی یا امنیتی.
• مذاکرات مسقط به عنوان زمینه‌ای که پس از آن اقدامات خصمانه ادامه یافت.