بقا’یی: اعمال تحریم’ها بعد از مذاکرات مسقط، نشانه اعتیاد آمریکا به ابزار اقتصاد است
سخنگوی وزارت امور خارجه: اعمال تحریم’های جدید آمریکا پس از مذاکرات مسقط، نشانه اعتیاد این کشور به ابزار اقتصاد برای اعمال فشار بر ایران است.

موضع ایران در برابر تحریم’های آمریکا پس از مذاکرات مسقط
سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در نشست خبری اخیر خود، اعمال تحریم’های جدید آمریکا علیه کشورمان را بلافاصله پس از مذاکرات مسقط، نشان’دهنده نوعی اعتیاد آمریکا به استفاده از ابزار اقتصاد برای اعمال فشار بر دولت’ها و کشورها دانست. این موضع’گیری بر این رویکرد استوار است که تلاش’های دیپلماتیک همزمان با اقدامات اقتصادی با هدف ایجاد فشار، تأثیری بر مواضع اصولی جمهوری اسلامی ایران نخواهد گذاشت. این تحریم’ها به عنوان ابزارهای فشار اقتصادی تلقی می’شوند که هدف آن تغییر مسیر سیاست خارجی و داخلی ایران است، اما مقامات ایرانی بارها تأکید کرده’اند که این تهدیدها و فشارها تأثیری بر اراده ملی نخواهد داشت.
سیاست متناقض ایالات متحده
اظهارات سخنگوی وزارت خارجه به روشنی بر تضاد رفتاری آمریکا اشاره دارد؛ جایی که از یک سو میز مذاکره را می’پذیرد و از سوی دیگر، از ابزارهای فشار حداکثری اقتصادی بهره می’برد. این اقدام همزمان، نشان’دهنده ماهیت واقعی رویکرد واشنگتن در قبال تعاملات بین’المللی است. ایران معتقد است که فشارها و تهدیدها تنها موجب تقویت عزم ملی برای حفظ استقلال و حقوق خود می’شود.
- اعمال تحریم’های جدید آمریکا پس از مذاکرات مسقط صورت گرفت.
- این اقدام نشانه اعتیاد آمریکا به ابزار اقتصادی برای اعمال فشار است.
- مقامات ایرانی تأکید دارند که این فشارها تأثیری بر تصمیمات ایران ندارد.
- این رویکرد، تضاد در سیاست خارجی آمریکا را در مسیر دیپلماسی نشان می’دهد.
- مذاکرات مسقط به رغم تحریم’ها، ممکن است حاوی نتایج زیربنایی برای گفتگوهای آتی باشد.
به گفته سخنگوی وزارت امور خارجه، “اینکه آمریکا بلافاصله بعد از مذاکرات مسقط تحریم’های جدیدی علیه کشورمان اعمال کرد، نشانگر اعتیاد آمریکا به استفاده از ابزار اقتصاد برای اعمال فشار بر کشورهاست.”
“مدام آمریکا همزمان که از دیپلماسی صحبت می’کند، دست به اعمال فشار اقتصادی می’زند.”
در نهایت، دولت ایران بر موضع ثابت خود مبنی بر پاسخگویی به هرگونه اقدام خصمانه تأکید دارد و معتقد است که استفاده مستمر از تحریم’ها در مسیر مذاکره، تنها نشانه ضعف ابزارهای دیپلماتیک آنهاست و تأثیری بر مسیر حرکت کشور نخواهد داشت.

