امنیت انرژی در سایه تعرفهها؛ چرا پکن کارت نفت ایران را کنار نمیگذارد؟
۱۵ درصد از نفت چین توسط ایران تامین میشود و پکن جز ایران و روسیه دسترسی به نفت بدون سلطه امریکا ندارد.
امنیت انرژی و نقش مناطق آزاد در توسعه مسیرهای تجاری
در ایران، امنیت انرژی بهعنوان یک محور استراتژیک در برابر فشارهای بینالمللی و تعرفههای گمرکی مطرح است. کارت نفت پکن، که نمادی از همکاریهای نفتی ایران‑چین به شمار میآید، نشان میدهد که پکن تا حد زیادی تمایل دارد تا ریسکهای ناشی از تحریمهای غرب را با استفاده از زیرساختهای داخلی ایران کاهش دهد. در همین راستا، مناطق آزاد کشور بهعنوان بسترهایی برای تسهیل جریان کالاها و انرژی عمل میکنند؛ اگرچه توسعهٔ کریدورهای حملونقل همچنان با چالشهای جدی مواجه است.
دبیر شورای عالی مناطق آزاد در گفتوگوی تفصیلی با دانشجو، به نکات کلیدی زیر اشاره کرد:
- توسعهٔ کریدورهای حملونقل مانند جادهٔ چابک شرق‑غرب هنوز به مرحلهٔ تکمیلی نرسیده و نیاز به سرمایهگذاریهای اساسی دارد.
- تجربهٔ هندیها در چابهار نشان میدهد که همکاریهای منطقهای میتواند مانع از ایجاد انحصار در مسیرهای تجاری شود.
- تعداد مناطق آزاد باید بهصورت استراتژیک محدود شود تا از تمرکز بیش از حد و اتلاف منابع جلوگیری گردد.
- ارتباط مستقیم بین کارت نفت پکن و مناطق آزاد میتواند بهعنوان یک پل اقتصادی عمل کرده و دسترسی به منابع انرژی را بدون نیاز به سلطههای خارجی تضمین کند.
- ایجاد زیرساختهای لجستیکی همچون بنادر، انبارها و مراکز توزیع در این مناطق، نقش کلیدی در بهبود کارایی زنجیره تأمین دارد.
“بهبود زیرساختهای لجستیکی در مناطق آزاد، نه تنها مسیرهای تجاری را شتاب میدهد، بلکه نقش حیاتی در حفظ امنیت انرژی کشور دارد.” “کارت نفت پکن، پاسخی هوشمندانه به تحریمهای انرژی است که میتواند با بهرهگیری از مناطق آزاد، جریان نفت را مستقل سازد.”
در نهایت، ترکیب سیاستهای امنیت انرژی با توسعهٔ هوشمندانهٔ مناطق آزاد میتواند زمینهٔ رشد پایدار اقتصاد ایران را فراهم کرده و وابستگی به مسیرهای سنتی را کاهش دهد.
