سریال حقارت پهلوی؛ از دیدار با دلقک اوکراینی تا تحقیر در مونیخ!
رویدادهای چند روز گذشته نشان میدهد که ربع پهلوی، بیش از پیش مضحکه و آلت دست غرب شده است تا بعد از اینکه حداکثر استفاده را از او کردند، همانند دستمال استفاده شده او را به زبالهدان بیاندازند.
نگاهی به حقارت دوره پهلوی
در دوران پهلوی، دیکتاتوری به شکل واضحی در ساختارهای سیاسی و اجتماعی حاکم بود. مردم حتی برای ابراز عقیدهٔ خود در میان خانوادهها نیز جرأت نداشتند، چرا که هر گفتار مخالف میتوانست به سرکوب، زندان یا حتی قتل منجر شود. این سرکوب نه تنها از داخل، بلکه بهوسیلهٔ آلت دست کشورهای غربی تقویت میشد؛ بهطوری که رژیم پهلوی بهنقش یک ابزار سیاسی برای تحقق منافع غرب تبدیل شد.
- سرکوب آزادی بیان و نظرات مخالف
- وابستگی شدید به فشارهای خارجی و منافع اقتصادی غرب
- تضعیف نهادهای دموکراتیک و تقویت شبکههای شاهپرستی
- فرهنگ عمومی تحت تأثیر نمایشهای توهینآمیز و کمارزش قرار گرفت
- نتایج طولانیمدت این سیاستها در پسزمینهٔ ناآرامیهای اجتماعی و انقلاب ۱۳۵۷ مشهود است
“آزادی گفتار در آن زمان تقریباً به قتل رسیده بود.” “پهلویان به عنوان ابزار غرب شناخته میشدند.”
نتیجهگیری: حقارت دورهٔ پهلوی نه تنها در رفتارهای روزانهٔ مردم و نگاه بهخودیساختها نمایان شد، بلکه بهعنوان یک الگوی سرکوبی که با حمایت خارجی ترکیب میگردید، تأثیرات عمیقتری بر تحولات سیاسی و فرهنگی ایران گذاشت. این دوره، با نشان دادن پیامدهای خطرناک یک حکومت دیکتاتوری و وابسته به منافع خارجی، درسهای مهمی برای آیندهٔ کشور محسوب میشود.
